Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Yârim kaçıp durma benden boşuna,
Böyle gönül bulup yâr olamazsın;
Lâkin gider gitmez bilmem hoşuna,
Çünkü Aşkım yoksa var olamazsın..

Ey Gönül!

Müslüman dedim de tedbir almadım,
Güvendim bir kere oldu neyleyim;
Diline inandım kalbi çalmadım,
Tâcirmiş, çenesi boldu neyleyim..

Ey Gönül!

Sende Mecnûn'luğun âlâsı varmış,
Aşk için bahâne ararsın Gönül;
Düşün bir şu fâni Leylâ mı yârmış?
Hakîki Yâr sanıp sararsın Gönül..

Ey Gönül!

Pir Sultan Abdal'lar sende yaşıyor,
Zâlim nefis Hızır Paşa görmen mi?
Aşk ummân katreyle bağrım taşıyor,
Ki mecâzi mahbûb maşa görmen mi?

Ey Gönül!

Sende bu Mecnûn'luk meyili varken,
Tabiki de çölden çıkaman Gönül;
Nefsini pişiren O, Aşk-ı nârken,
En büyük hasmını yıkaman Gönül..

Ey Gönüldaş!

Bekâra boşamak gelirmiş kolay,
Mecnûn gibi gönül bağlayınca gör;
Sevdiğinden hele çıkmasın onay,
Deli çaylar misâl ağlayınca gör..

Ey Gönül!

Bir gün doğup şu dünyâda,
Temâşâgah gezdin Gönül;
Mecâz yârla Aşk hülyâda,
Bâki Yâr’i sezdin Gönül..

Ey Gönül!

Değil mi ki yalan dünya?
Varıp Hakk'a gidek Gönül;
Nefse sûrur veren hülya,
Boşa döven dibek Gönül..

Ey Gönül!

Fâni yâre değil, Hakk'a talebin,
Yansımaya kanıp şaşıksın Gönül;
Mecâz dar ağacın, Aşktır kelebin,
Yanıp yanıp olgunlaşıksın Gönül..

Ey fâni sevgili!

Hayatıma girdin çiçekler açtın,
Kara kışın ardı ilkbahar gibi;
İlâhi sırları bağrıma saçtın,
Seher vakti esen o rüzgar gibi..