Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey fâni sevgili!

Ben böyle delice seni severken,
Vefâsızca gitmen oldu mu yani?
Gece gündüz nasıl nasıl överken,
Aşkımızın miâd doldu mu yani?

Ey fâni sevgili!

Bakmasın demişsin gayrî yüzüme,
Etme! Şu dünyanın tadısın Güzel;
Bir gün gelirsin bak elbet sözüme,
Tüm ömür kalbimin yâdısın Güzel..

Ey Gönül!

Sende bu Mecnûn'luk meyili varken,
Tabiki de çölden çıkaman Gönül;
Nefsini pişiren O, Aşk-ı nârken,
En büyük hasmını yıkaman Gönül..

Ey Gönüldaş!

Bekâra boşamak gelirmiş kolay,
Mecnûn gibi gönül bağlayınca gör;
Sevdiğinden hele çıkmasın onay,
Deli çaylar misâl ağlayınca gör..

Ey fâni sevgili!

Gördüm hikmetini farkettim şimdi,
Aşka düşmek için yemdi gözlerin;
Anlamadım acep bakansa kimdi?
Bedenden ruhumu emdi gözlerin..

Ey fâni sevgili!

Bilsen nice sırra nice duyguya,
Salıp da sinsice çeler gözlerin;
Değer onca şiir onca vurguya,
Târifsiz hislere beler gözlerin..

Ey Gönül!

Pir Sultan Abdal'lar sende yaşıyor,
Zâlim nefis Hızır Paşa görmen mi?
Aşk ummân katreyle bağrım taşıyor,
Ki mecâzi mahbûb maşa görmen mi?

Ey Gönül!

Değil mi ki yalan dünya?
Varıp Hakk'a gidek Gönül;
Nefse sûrur veren hülya,
Boşa döven dibek Gönül..

Ey Gönül!

Fâni yâre değil, Hakk'a talebin,
Yansımaya kanıp şaşıksın Gönül;
Mecâz dar ağacın, Aşktır kelebin,
Yanıp yanıp olgunlaşıksın Gönül..

Ey Gönül!

Sende Mecnûn'luğun âlâsı varmış,
Aşk için bahâne ararsın Gönül;
Düşün bir şu fâni Leylâ mı yârmış?
Hakîki Yâr sanıp sararsın Gönül..