Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Nefis yedi başlı bir ejderhâdır,
Hâlâ niye dostun sanarsın Gönül;
Benliğin Hakk sırrı yazan levhâdır,
Terbiye edersen tanırsın Gönül..

Ey Gönüldaş!

Düşün hele gönlün böyle,
Fâni yârda neyi arar?
Hakk değilse nedir söyle?
Aşk-ı nârda neyi arar?

Ey fâni sevgili!

Karşıma çıktın da Aşk filizlendi,
Elest'ten ekilmiş tohumdu oysa;
Sırlara daldıkça kalp feyizlendi,
Çözülmesi zorlu boğumdu oysa..

Ey Yüreğim!

Yürüyorum mecâz yârin ardında,
Damlada deryâyı arar yüreğim;
Vefâ yoktur fâni Aşkta, farkında
Ondan böyle yoku sarar yüreğim..

Ey fâni sevgili!

Kirpiğin ardından sinsi bakardı,
Nasıl da çekingen gözlerin ârdı;
Nazarlar değdiği yeri yakardı,
Sînemi kavuran gözlerin nârdı..

Ey Gönül!

Yârin kaşı, gözü Aşkın kapısı,
Elest'i bir türkü çalmadan ölmem;
Anne baba değil Hakk'ın yapısı,
İlâh-i Aşk sırrı almadan ölmem..

Ey fâni sevgili!

Yârim dediklerim hasımım şimdi,
Gönlüm arzularken sakınır oldu;
Aşkımız bitmesin hiç diyen kimdi?
Sustu şaşkın şaşkın bakınır oldu..

Ey Gönül!

Nefis terbiyesi bil İslâm Dini,
Niye bilmiyorlar acep hocalar?
Dâima görürler halbuki sîni,
Aşkı sorar isen lâldir, bocalar..

Ey fâni sevgili!

Bakmasın demişsin gayrî yüzüme,
Etme! Şu dünyanın tadısın Güzel;
Bir gün gelirsin bak elbet sözüme,
Tüm ömür kalbimin yâdısın Güzel..

Ey Gönül!

Sende bu Mecnûn'luk meyili varken,
Tabiki de çölden çıkaman Gönül;
Nefsini pişiren O, Aşk-ı nârken,
En büyük hasmını yıkaman Gönül..