Adem Kaçar Şiirleri - Şair Adem Kaçar

Ey Gönül!

Elest Meclisi'nde dedik ya 'Belâ! ',
Sağlayı sağlayı meydâna geldik;
Hakîki Mahbûb'u gördük evvelâ,
Ağlayı ağlayı meydâna geldik..

Ey fâni sevgili!

Düşürdün firâka sebepsiz yere,
Kaçırdın gönlünü el ettin beni;
Var mı böyle seven başını vere?
Aldırdın aklımı del' ettin beni..

Ey Dünya!

Kimlere göz kırptın ümit vererek?
Acep bir kul murâd aldı mı dünya?
İnsanlar uyandı senden ölerek,
Başkaca rüyâya daldı mı dünya?

Ey Gönül!

Doğup öldün gayrî sür kabre atı,
Bak nârin bedenin olmuş kaskatı,
Şimdi yaşa haydi sonsuz firkatı;
Tükendi sonunda ömür saatı,

Âhh Efendim!

Mahlûk kulağıma Aşkı seslendi,
Ondan işte Aşkla geldim Efendim;
Gönül hangi vakit Aşkla beslendi,
Benlik dağlarımı deldim Efendim..

Ey Gönül!

Sevdiğim güzeli nasıl methetsem?
Sanki Leylâ, Şirin, Aslı mı desem?
Ne vardı gönlünü yârin fethetsem,
Hâlim ondan böyle yaslı mı desem?

Ey fâni sevgili!

Görür görmez vurulduğum,
Kul olurdum gel deseydin;
Tek sözüyle durulduğum,
Deli çaydım sel deseydin..

Ey fâni sevgili!

Nedir kaçmak için onca inatın?
Senin kıymetini bu kul bilendir;
Nakş-ı azâmısın sen kâinatın,
Güzelliğin kalpte Aşka hilendir..

Ey fâni sevgili!

Sana tâlip oldum, nâsip nâr imiş,
Yanıp kora döndüm külüm delilim;
Ağlarım sebebim gel gör yâr imiş,
Gözlerimden akan selim delilim..

Ey Gönül!

Elest'ten düşmüşsün beden çölüne,
Özlemden bir öksüz bir yetim ağlar;
Kimse sâhip çıkmaz olmuş ölüne,
Sînemden bir öksüz bir yetim ağlar..