Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ARDINDA KALAN KIŞ
Bir ömür olmayacağın gönle uğrama,
Bir gülüş bırakıp ömrünü soldurma.
Sen gelip geçici bir bahar sanırsın,
Geride ayazlı mevsimler bırakma.

ARIYORUM SENİ
Seni gökyüzünde
Seyrine dalıyorum uzaklara
Gözlerinde kayboluyorum
Şimdi yokluğuna

ARTIK DURAMAM
Artık duramam buralarda
Nasıl edeyim ben
Hiç umudum yok
Tutunacak bir dalım da

ARTIK SUSKUNUM
Ne gecem var,
ne gündüzüm;
zaman bile yüzüme bakmıyor artık.

Ne sevincim kaldı içimde,

ARZ-I HÂL
Arzuhâlimi nasıl izah edeyim,
Sivri uçlu bir kalem mi yeter sızımı anlatmaya…
Her kelime kanar içimde,
Her harf biraz daha eksiltir beni hayattan.

AŞAR
Bilirim, sarp dağlar aşar aşk,
Engel bilmez, önüne sığmaz, taşar.
Yol olur uçurumlarda,
Bir bakışla kaderi aşar.

AŞİKÂR-I DİL
Her mısrada gizlediğim sensin,
Gül desem yüzün düşer mısralarıma,
Bülbül olur dilim geceler boyu,
Her nağmede sen açarsın baharıma.

Aşk
Seni sevmek bir adım değil, bir yoldu
Yürüdükçe içinde benliğim soyuldu
Adın düştü dilime, dünya sustu bir an,
Gönlümde ne varsa sana doğru doğruldu.

Aşk Acısı
Sensiz kalan gecem uzun bir yara,
İçimden taşan ahım sana yara,
Bir gülüşün vardı,kaldı hatıra,
Aşk acısı düştü canın üstüne.

ASKIDA KALAN MEMLEKET
Haberin var mı,
Ülkemde akşamlar bile mahzun artık.
Sokaklar susuyor bir eski türkü gibi,
Kelimeler boğazımda düğüm düğüm kaldı.