Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BİLMEDİN, MÂZURSUN
Sen gül bahçelerinde büyümüş bir dal,
Ben ayaz gecelerde solmuş bir hayal.
Ben derdimi yıldızlara fısıldadım,
Sen gamın ne demek olduğunu bilmedin, mâzursun.

BİLMEM Kİ
Bilmem ki nasıl anlatasam
Dertlerimi size
İçimde büyüyor
Yürekler acısı

BİLMEZDİM BEN
Bilmezdim ben gönül diye,
Külü sönmeyen kor varmış.
Bir tek gülüşün değince,
Kışın bağrında bahar varmış.

BİR ADIM UZAKTA
Uzaktan sevmek ince bir sızı,
Gecenin koynunda büyür sessizce.
Bir pencere ışığı düşer yoluma,
Gözlerim o ışıkta seni arar.

BIRAKTIM
Akşamın son ışığını bıraktım ömrüne,
İçin daralırsa başını göğe kaldır diye.
Ayın solgun yüzünden ışık aldım,
Gece uzarsa avucunda parlasın diye.

BİR ANIYA SIĞAN SEN
Kısa bir an düştü zamandan,
Gözlerinle başladı hikâyem.
Sessizce geçti içimden bir rüzgâr,
Adını bilmeden sevdim seni birden.

BİR BAHARIMIZ VARDI
Bir gün biz de güleriz dedik,
Bahar gelir, çiçek açar sandık.
Pencerede bir dalı bekledik,
İçimize güneş doğar sandık.

BİR BAKIŞA DÜŞEN ÖMÜR
Ay ışığına çarpıp da sana düştüm böyle,
Bir bakışın ucunda savrulan rüzgâr gibi.
Ne kalmaya niyetim var ne gitmeye mecalim,
Adını her hecede kaybeden bir sızı gibi.

BİR BAKIŞA SIĞAN DÜNYA
Gözlerine baktıkça her şey arka planda kalıyor,
Sesler susuyor, zaman bile yavaşlıyor.
Bir tek senin ışığın düşüyor içime,
Ve ben o ışıkta kendimi buluyorum.

BİR BAKIŞIN ÖMRÜ
Bir gün sana rastladım…
Ömrüm, o bakışın gölgesinde kaldı.
Zaman yürüdü, mevsimler değişti;
ben, senden geçmeyi öğrenemedim.