Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BİR DAMLA BAKIŞTA DENİZ
Görmesem bile denizi olur gönlümde bir bahar,
Çeşminde bahr-i muhabbet çağlar, coşar diyar diyar.
Kirpiğin ok olur değdi mi sineme ey nigâr,
Yaramdan güller açar, sızım olur iftihâr.

BİR DE...
Baka kaldım gözlerine
bir de…
Zaman durdu, saatler utandı
sustu bütün şehir içimde.

BİR DEFA GÖRSEM
İsmini kalbimin en derinine kazıdım gülüm,
Gözlerimde rengin, düşlerimde yüzün,
Gurbet yavaş yavaş ömrümü soldurdu,
Saçlarıma ak düştü, kaderim yine hüzün.

BİR DEFA GÖRSEM
İsmini kalbimin en derinine kazıdım gülüm,
Gözlerimde rengin, düşlerimde yüzün,
Gurbet yavaş yavaş ömrümü soldurdu,
Saçlarıma ak düştü, kaderim yine hüzün.

BİR DİLEK KADAR
Hepsi bu...
Bir sesin düşsün geceme, yeter;
Ay, penceremde sabahlasın.
Gülüşün değsin içime,
Üşüyen mevsimler bahara varsın.

BİR DİRENİŞTİR YAŞAMAK
Bir nefes kadar kıymetlidir hayat,
Bir sabahın ilk ışığına uyanmak,
Bir kuşun kanadında umut olmak,
Bir çocuğun gülüşünde çoğalmak.

BİR DİZE KALIR
Gider insan;
Akşam, omuzlarına usulca kül bırakır.
Rüzgâr, adını günün son ışığına emanet eder,
Çiy örter ayak izlerini;
Yalnız sesi kalır zamanın kıyısında.

BİR DÜŞ GİBİ
Beni kırık bir şarkı gibi hatırla,
Bir akşam vakti dalıp giden gözlerimde.
Belki biraz hüzün kaldı ardından,
Belki adım sustu içindeki seslerde.

BİR DÜŞ KURUYORUM
Bir düş kuruyorum, serin,
Bilmem, hangi dağın eteğinde?
Bir ev, kapısı ardına kadar açık,
Gönüller içinde sevinçle.

BİR GECE
Ansızın uyanırsan şehrin suskun koynunda,
sokak lambaları bile utanmışsa karanlıktan,
ve insanlar kendi sesine yabancıysa artık,
bil ki bir şeyler çoktan eksilmiştir hayattan.