Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BİRİKEN SESSİZLİK
Sözler yorgun düşer dudakta,
Hevesler solgunlaşır gönülde.
İnsan sessizleşir,
Kendi fırtınasının sığınağı olur iç dünyasında.

BİRİ VARDI
Bir adam vardı mahallede,
Her sabah erkenden çıkardı.
Cebinde biraz ekmek parası,
Avucunda eski bir anahtar,

BİR İZ KALSIN
Bir gün adımı usulca an,
Sanki eski bir akşam geçmiş gibi.
Ne kırgınlığımı çoğalt,
Ne sessizliğimi sorgula.

BİR KEZ DAHA
Biliyor musun, düşlerimde
Çıkıyorsun karşıma.
Sabah olunca yoksun yanımda,
Gözlerin kalıyor gecemde.

BİR KIŞ AKŞAMI
Bu gece camlara sessizlik konmuş,
Sokaklar adımlarını yutmuş gibi derin.
Gökyüzü kurşuni bir suskunlukta,
Ama içimde sönmeyen, ince bir sıcaklık var.

BİR KIYI DÜŞÜ
Bir kıyı sessizliğinde seni düşledim,
Sessizliğini omzuma almak istedim.
Bir çift sözünle akşamı dinleyip,
Gözlerinde kaybolmak istedim.

BİR MAYIS MEYDANI
Gün doğmadan yollardayız,
Umut dolu meydanlara.
Alın teriyle büyüttük biz,
Yarını tüm insanlara.

BİR MEMLEKET İSTERİM
Bir memleket isterim,
Dert kapımızdan geçmesin,
Keder uğramasın sofralara,
Her kapı umuda açılsın.

BİR MEVSİM
Ben senin en çok sessizliğini sevdim,
Akşamın suya düşen gölgesi gibi.
Bir bakışın yeterdi içime,
Yorgun kalbim yeniden çiçeklenirdi.

BİR NEFES
Sükut perdesinde kaldı
Bir sesim
Bir de nefesim
Yandım geçen günlere