Kanayan Bülbül Şiiri - Yücel Özkü

KANAYAN BÜLBÜL
Dil susar bazen,
Şiir konuşur,
Bülbül kesilir yürek
Gülşende kanat çırpar durur.

Lâl olur dudaklar,
Aşk ateşi içte kor,
Mısralar şarap gibi süzülür
Sâkîsi sensin o gizli huzur.

Bir gamze düşer geceye,
Ay perdesinden sızar hicran,
Her harf bir gonca gibi açar
İçimde saklı kalan ferman.

Kalem, kâğıda secde eder,
Mürekkep gözyaşıyla yarışır,
Söylenmeyen ne varsa
Mazmun olur, şiirde karışır.

Gerisi zaten sessizlik,
Ama o sükût bir çöl değil
Leylâ’yı arayan Mecnun misali
İçimde yankılanan bir seferdir değil.

Yücel ÖZKÜ
24 Mart 2026/20:39