Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

LAZIM
Zaman zaman konuşasım gelir,
Dilimin ucuna kadar gelir cümleler,
Bir düğüm olur boğazımda
Yutkunurum…
Olmuyor.

LEYLÂ'NIN GÖZÜNDEN
Ey gönlümün kıblesi, sır benim, yâr benim.
Bakışında çoğalan bahârım.
Adını söyledikçe içimde açan gül,
Vuslat gülüm, bekleyiş gölgem.

MAHKUM
Sende gördüğümü
bir nazar daha görür diye
derûnum ürperir.
Gül cemâlinin sırrı düşer dillere diye
bahçemi rüzgârdan bile gizlerim.

DERD-İ MART
Bir soğukluk var memlekette,
Sanki rüzgâr değil, ah dolaşır sokaklarda.
Güneş doğsa da solgun bir kandil gibi,
Isıtmaz üşüyen gönüllerin harâb diyarını.

MART
Yeni ufuklara yelken açılır mart denince,
Rüzgârın dilinde ince bir ninni çözülür.
Kışın suskunluğunu yırtan ilk ışık gibi
Kalbimde saklı bütün yollar sana bükülür.

MARTIN ÜŞÜYEN YÜZÜ
Bir soğukluk var memlekette,
Rüzgârın dili keskin, geceler uzun.
Sanki mart değil dert
Dolaşıyor sokak sokak, ev ev.

MASADA KALAN EKSİK
Aklıma düşmediğin bir vakit yoktu aslında,
Sadece söylememeyi öğrendim zamanla, sustum,
Adını içimde büyüttüm, dilime değdirmeden,
Kendi sessizliğimde sana doğru kayboldum.

MAVİ KELEBEKLER
Temmuz çöktü Srebrenitsa üstüne,
Drina aktı masumların hüznüne.
Göğe yükseldi yarım kalan çığlıklar;
Sessizliğe kondu mavi kelebekler...

MAVİNİN ALTINDA SEN
Bir sevdiğim sensin, bir de sabahlar,
Gerisi uzak yollar, suskun diyarlar.
Gözlerin gün gibi, içim geceler,
Sen içimde sevda, ben sende bahar.

MAVİNİN KALBİNDE VAN
Serhat şehri uzanır dağların gölgesine,
Gölden nefes alan şehir düşer geceye,
Bir rüzgâr gibi işler insanın yüreğine,
Sessiz bir türkü olur Van’ın kıyısında.