Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BAHARI NEYLEYİM
Memleketimin dağlarına bahar gelmiş
Baharında sevmek öyle değil miydi
Hayat ne kadar zor olursa olsun

Her yükü kaldırmaya varım demek için

BAHARIN KALDIĞI YER
Ne seni bekledim ne adını andım,
İçimde kalanları sakladım.
Adını duyunca içim ürperirdi,
Gözlerine bakınca çocuklaşırdım.

BAHARIN KALDIĞI YER
Kış, camıma ince resimler çizer,
Dalın ucunda baharı beklerim.
Toprak kokusu iner akşamlara,
Her sabah uzaklardan seni sezerim.

BAHARIN NEFESİ
Renk renk çiçekler açıldı dağlarda,
Sabahın nefesi dolaşır bağlarda,
Işık süzülür ince ince dallardan,
Uyanır toprak, sevinç var her çağda.

BAHARIN RENGİ
Seninle başlar içimde bahar,
Her çiçekte gizli kokun var,
Rüzgâr bile adını taşır,
Kalbim sana her dem uyanır.

BAHARIN SESİ
Çiçekli badem ağaçları açılıyor,
dallarında ince bir sevinç.
Beyaz bir gülüş yayılıyor ovaya,
kışın suskunluğu çözülüyor.

BAHAR UĞRAMAYAN ÜLKE
Mevsimlerden bahar,
Ama rüzgâr bile yorgun eser.
Çocukların suskun bakışında
Kırılmış yarınlar gezinir birer birer.

BAHÇELERİN EN GÜZEL ÇİÇEĞİ
Çiçeklerle süslü bir bahçeye benzer yüzün,
İçinde açan en güzel gül gibidir gülüşün.
Bir bakışın değince bahar iner gönlüme,
Sessizce çoğalır içimde en güzel düşüm.

BAHTIN UNUTTUĞU İNSAN
Bahtsızım, aşksızım bu yalan dünyada,
Bir gölgeyim düşerim kendi yalnızlığıma,
Ne bir el tutar düşen yanımı,
Ne de bir umut sarar karanlığıma.

BAHTSIZIN SESSİZLİĞİ
Bahtsız bir rüzgârım,
Evim yok yüreğinde konacak,
Ne bir kapı açılır adıma,
Ne de bir “kal” diyen olur.