Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BAHTIN UNUTTUĞU İNSAN
Bahtsızım, aşksızım bu yalan dünyada,
Bir gölgeyim düşerim kendi yalnızlığıma,
Ne bir el tutar düşen yanımı,
Ne de bir umut sarar karanlığıma.

BAHTSIZIN SESSİZLİĞİ
Bahtsız bir rüzgârım,
Evim yok yüreğinde konacak,
Ne bir kapı açılır adıma,
Ne de bir “kal” diyen olur.

BAKIŞIN
Gözlerine bakarken erimek mi,
Yoksa baktıkça yetmemek mi aşk?
Gözlerin düşerken içime,
Bir yanım susuyor, diğer yanım taşmakta.

BAKIŞINDA
Gözlerin değince geceme,
İçimde bahar uyanır.
Bakışın düşer gönlüme,
Sessizce sevdam canlanır.

BAKIŞIN DİLİ
Anlatamam:
Gözlerim sana uzanan yoldur.
Tek bakışın yeter,
İçimde susan mevsimler konuşur.

BAKIŞININ GÖLGESİ
Gözlerine dalınca ben kaybolurum,
Ruhum başka âlemlere savrulur.
Bir mahzun bakışın değse gözlerime,
İçimde suskun geceler vurulur.

BAKIŞININ YÜKÜ
Sessizliğe alıştım sanıyordum içimde,
Ama sen bakınca bütün acı uyanır yine.
Yokluğun sessiz bir gölge gibi,
Ama gözlerin değince içim dağılır.

BAKIŞLAR
Gözlerin hükmü yoktur derler,
Oysa dünyayı senin bakışın yönetir.
Dökülen sözlerin de bir ağırlığı yok,
Anlam, dudaktan değil
Gözlerinden iner kalbime.

BAKIŞLARINDAKİ SESSİZLİK
Bakışlarındaki sessizliği görünce,
İçimde bir deniz kabarır derinden.
Bir tek sözün düşmese de dudaklarından,
Kalbim konuşur sessizliğinden.

BAKIŞLARINDA SAKLI HUZUR
Hep böyle mahzun mu bakar gözlerin,
İçinde uzak akşamlar mı saklar?
Bir sessizlik iner ruhumun kıyısına,
Sen bakınca içimde bütün fırtınalar susar.