Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KASIM HÜZNÜ
Her sözünde nur düşüyordu
Yer gök susuyordu bu ayda
Nabzı halkında atıyor artık
Sustuğunda içimiz kanıyordu

KAYBOLAN HEVES
Her şey yolunda gibi duruyor dışarıdan,
Günler aynı, saatler aynı yerinde,
Ama içimizde eksilen bir şey var,
Adını koyamadığımız o eski heves.

KAYBOLDUM
Bu şehir üzerime çöküyor sessizce
Kalabalıklar içinde
Ardından günler akıp giderken
Bir kere daha kayboluyorum içinde

KAYBOLDUM GÖZLERİNDE
Kendimi gözlerinde unuttum.
Sustum kirpiklerinin gölgesinde.
Ömrümce aradım izimi,
Gözlerinden başka iz bulamadım.

KAYIP BAYRAMLAR
Hoşgörü yerine kin büyüttüler,
Savruldu öfke dört bir yana, dostum.
Bir lokma sevgiyi çok gördüler,
Düştü insanlık virana, dostum.

KAYIP BAYRAMLAR
Hoşgörü yerine kin ektiler,
Savruldu öfke dört bir yana, bayım.
Bir damla sevgiyi çok gördüler,
Düştü insanlık virana, bayım.

KAYIP DEVRİN ÇOCUKLARI
Biz bir kayıp devrin çocuklarıyız,
Sokaklarda büyüttük suskunluğumuzu.
Bir yanımız bahar, bir yanımız ayaz,
Gecelere bıraktık çocukluğumuzu.

KAYISI
Açılır mevsiminde
Zerdali mevsimi bu
Dalında açılır
Kokusu taptaze

KEDER
Bunca gamı, onca derdi
Yüce Mevla yalnız bana mı verdi?
Omzumda yük, içimde sızı,
Gül dediler, diken düştü yazıma gizli.

KEDER
Sabrımın mihenk taşı neylesin
Kiminle getireceğim bilir misin
Gönlüm her zaman sende
Kederimden sen varsın