Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZLERİNİN KAHVESİ
Gözlerinin kahvesi değsin ömrüme,
Kırk yılın hatırı gönlümde kalsın.
Bir yudum sevdanı kat gönlüme,
Dudaklarımda tadın, içimde kalsın.

GÖZLERİNİN KIYISINDA
Bir ışık düşer gözlerime,
Sessizlik ırmağa döner.
Adını taşıyan rüzgâr,
Yüreğimde gül büyütür.

GÖZLERİNİN UFKU
Bir gün gözlerin
İçimde unutulmuş bir sabaha değse,
Yıllardır sessiz duran yollar
Adımı yeniden öğrenirdi.

GÖZLERİNLE DEĞİŞTİ ÖMRÜM
Bir gün gözlerin dokundu ömrüme,
İçimde susan yollar
Adınla can buldu.
Umut, gözlerinde saklıymış.

GÖZLERİN SUSTUĞU YER
Gözlerin sustuğunda gece içime iner.
Ay, kirpiklerine sessizce yaslanır.
Bir tek bakışın değse yüreğime,
İçimde hasret göğe yükselir.

GÖZLER KALBİN AYNASI
Kimseye diyemedim sensizliğimi
Dilimden önce gönlüm sustu
Kırık dökük cümleleri içime biriktirdim
Yanlızlığımı dinledim bir başıma

GÖZLER KALBİN AYNASI
Gözlerin düşerse geceme,
Ay çekilir, yıldızlar susar.
Bakışın değince kalbime,
İçimde sessiz baharlar açar.

GÖZLERİN AĞLAMASIN
Sen ağlama, gece içime çöker,
Gözlerinden düşen yaş bana yeter.
Al gönlümü, ellerinde sakla,
Sensiz kalan yanım sessizce susar.

GÖZÜN VE VİCDANIN TERAZİSİ
Mana yüzüne bakmayı bilmezse göz,
güzel de çirkin de bir perdeye bürünür.
Sadece surete takılı kalan bakış,
hakikati görmeden geçer, sürünür.

GÜL AKAR
Pınar oldun akıp geçtin
Avucuma dolamadın
Gönül defterine yazdım adını
Silmeğe elim varmadı