Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

KALBİN SESSİZ YERİ
Sabah gülmek değildir aşk,
Akşamı gözlerinde taşımaktır;
Dudakta kalan bir sözü
Geceye bırakıp susmaktır.

KALBİN YOLU
Sana varamadığım her gün,
İçimde bir yol uzuyor.
Ayaklarım değil;
Sessizliğim yürüyor.

KALDI SÖZÜMÜZ
Yar deyince geçmedi sözümüz,
Hasret kaldı özümüz
Giden ardına bakmadı,
Yürekte kaldı özümüz.

KALEMİM YAZAR
Sensiz güzleri yazdım
Senli sevdalar artık hüzün eker
Her satırda aslında seni yazdım
Herkes anladı seni sevdiğimi

KALK
Kalk
Bak ağaçlar da yorgun düştü
Dökülüyor yapraklar
Savruluyor sağa sola

KALP DURANA KADAR
Aşkın tarifi olmaz,
sözler yetmez anlatmaya,
bir bakışın düşer içime,
tüm sessizlikler başlar konuşmaya.

KALPTEN KOPUŞ
İnsan, yaprak gibi dalında değil,
Tam da sevdiğinden ayrı düşünce kırılıyor.
Bir rüzgâr değiyor kalbin en ince yerine,
Ve bütün mevsimler içinden çekiliyor.

KALP UZAKLIK TANIMAZ
Mesafeler yol olur,
Yollar aşar zamanı.
Gönül kimi sevmişse,
Silinmez onun adı.

KANATLARDA UYANAN UMUT
Uçun turnalar, uçun,
Söküp alın gecenin suskunluğunu.
Bir yarın düşsün kanatlarınıza,
Ufka değsin umudun beyaz izi.

KANAYAN BÜLBÜL
Dil susar bazen,
Şiir konuşur,
Bülbül kesilir yürek
Gülşende kanat çırpar durur.