Kayıp Bayramlar. Şiiri - Yücel Özkü

KAYIP BAYRAMLAR
Hoşgörü yerine kin ektiler,
Savruldu öfke dört bir yana, bayım.
Bir damla sevgiyi çok gördüler,
Düştü insanlık virana, bayım.

Kurban ettiler düşleri bir bir,
Sustu türküler, karardı şehir.
Bir avuç menfaat uğruna şimdi,
Yangın döndü her ocağa, bayım.

Merhamet çekildi gönüllerden,
Ses eksildi eski türkülerden.
Gözlerde bayramdan eser yokken,
Ne kaldı elde avuçta, bayım?

Çocuklar büyüdü keder içinde,
Umut yorgundu zaman biçimde.
İnsan insana yabancı olmuş,
Gerek var mı kurbana, bayım?

Yücel ÖZKÜ
22 Mayıs 2026/13:43