Yarı Eh Şiiri - Ali İhsan Kaya 2

Sarı ikindi ışığı, arşiv odasının tozlu raflarına vuruyordu. Dışarıda akar giden telaşlı hayata inat, masanın üzerindeki mühürlü dosyalar soğuk ve ağırdı. Günün yorgunluğu omuzlarına çökmüş genç kadın, elindeki evrakı uzatırken yorgun bir sesle "Bugün nasıl geçti?" diye sordu. Masanın diğer tarafındaki adam, dudaklarında eğreti bir "yarı eh" tebessümle yanıtladı onu. Her günkü gibi sıradan, renksiz bir gündü işte. Kadın sitem etti; insanların sabırsızlığından, bitmek bilmeyen bürokrasiden yakındı. Adam gülümseyip geçmişin tozlu raflarına işaret etti: "Arşiv." Saniyeler içinde işini halledip uzattı evrakı. Kadın tam dönecekken durdu. Bakışları masanın soğukluğunu teğet geçip adamın gözlerinde asılı kaldı. Bir anlığına zaman durdu, o küçük odadaki bütün evraklar, yorgunluklar hafifledi. Adam, o sessizliğin ortasında usulca sordu: "Mutlu musun?" Kadın, o aydınlık kabulle başını yarı öne eğip "Evet" dedi. O tek kelime, odadaki bütün eksikliği tamamladı; adam masadaki yarımları unuttu, günün bütün yükünü 'çok'a devretti.