Ağustos Cır-cırı Şiiri - Ali İhsan Kaya 2

Güneş, Akdeniz’in tuzlu sularına yavaşça gömülürken, kasabanın sahil kenarındaki çay bahçesinde hafif bir imbat esiyordu. Hasan Amca, kırlaşmış bıyıklarının altından gülümseyerek önündeki çay bardağını karıştırıyor, masanın etrafında neşeyle koşturan torunlarını izliyordu. ​Zaman, onun için artık saatlerle değil, gökyüzünün aldığı erguvan rengiyle ölçülüyordu. Hayatın koşturmacası geride kalmış, geriye ellerinde biriken anılar ve yüreğindeki o derin huzur kalmıştı. Yan masadan gelen eski bir radyo sesinin tınısı, içindeki tatlı bir nostalji dalgasını tetikledi. Uzun yıllar önce bu sahilde, aynı bu saatlerde sevdiği kadına verdiği sözü hatırladı. Hayat, planladığımız gibi değil ama akması gerektiği gibi akıp gitmişti; tıpkı bu sahilin daima denize kavuşması gibi. ​Çayından son yudumu alırken derin bir nefes çekti içine. Akşamın serinliği yavaşça inerken, "İyi ki," dedi kendi kendine, "iyi ki bu anın kıymetini bilmişim."