YAĞMUR Şiiri - Hiç

Her damlamda, ruhumda sızlayan o mahzun sazımın tellerinden dökülen mahur bestenin aşığıyım. Çakan her şimşek, Aşkımı yeniden kendinde nihan eyliyor. Her bir damlanın ruhuna şahit olan, semadan arza sızan giz gibi. Her sûzandan sonra gönlüme düşen o korku, neşet eylediğim varlığımın kokusunu benliğimde duyduğum o an... İşte o zaman diyorum ki: Her damla, hiçlikte varlığımı inşa ettiğim benliğimin yegâne şahitleri. Bir gün, yalnızca bir anı olarak kalacağım bu dünyada olur da gönüllerimiz bir olmak isterse, yağmurlu bir hava da, derin bir nefes alın. Karanlığı yırtan beyaz gelinliğin çınlasın zilleri. Ve olur da bir gün mezarıma gelirseniz... Çoktan kendi gözyaşlarınız ile beni ıslattığınızı unutmayın. İşte o zaman, yeniden buluşacağız. Vesselam.