Ana içeriğe atla

Veysel Sari Şiirleri - Şair Veysel Sari

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Veysel Sari

Şimdi Diyarbakır’ın dar sokaklarında, bir akşamüstü...
Sırtımı yaslamışım o dertli surlara,
Hevsel’den esen rüzgar bile hesap soruyor sanki.
Zalimlik sadece uzakta değil dostum,
Zalimlik; bazen bir mahallenin susturulmuş çığlığıdır,
Bazen de ekmek kokusuna karışan barut kokusu!

Devamını Oku
Veysel Sari

Başımı yastığa koyduğum her an,
İlk önce gözlerin gelir aklıma.
Seninle kurduğum o hayaller, o düşler,
Verdiğin sözlerin yankılanır ruhumda.

İçime saplanan ince bir sızı, tarifsiz bir özlem,

Devamını Oku
Veysel Sari

Bak, artık rüzgarı kovalamıyorum,
Yırtılan yelkenlerimi dikmiyorum sökük şafaklarda.
Sana giden yolların asfaltına başımı koyup uyudum,
Uyandım, yüzümde kaldırım taşlarının soğuk izi...
Yorulmuşum; sırılsıklam bir kavganın ortasında,
Kendi sesimin yankısından yara almışım meğer.

Devamını Oku
Veysel Sari

Kırklar Dağı’nın ardında yaslı bir türkü sızar,
Suzan Suzi deyi inler Dicle, sular boyu gam kalır.
Diyarbakır surlarında sızım sızım sızlar yar,
Bu sevda çöktü göğsüme, akşam olur dem kalır.

Karanlık bürüdü dağları, söndü içimin yıldızı,

Devamını Oku
Veysel Sari

Gençliğimi bir uçurtmanın kuyruğuna bağlayıp saldım da gitti bilinmezlere,
Şimdi hangi sokağa girsem o eski çocuk gülüşlerimden zerre eser yok.
Gözlerimin feri sönmüş bir gaz lambası gibi titriyor bu karanlıkta,
Dizlerim büküldü, sırtımdaki bu kamburu; taşımaktan yoruldum.

Bir sigara ateşledim, dumanı dertlerimin üstüne kara bir perde gibi indi,

Devamını Oku
Veysel Sari

Marmara’nın serin rüzgarı okşar Tekirdağ’ın geniş sahillerini,
Ganos Dağları’nın eteklerinde sıralanır yemyeşil üzüm bağları.
Şarköy’ün kıyısında dalgalar döverken zeytin ağaçlarını,
Namık Kemal’in vatan sevdası yükselir tarihi evlerin pencerelerinden.
Köfte kokusu sarar Süleymanpaşa’nın cıvıl cıvıl caddelerini,
Trakya’nın güler yüzlü, neşeli ve aydınlık ruhu kucaklar sizi bu kentte!

Devamını Oku
Veysel Sari

Zamanın zalim ellerinde paramparça olmuş bir aynaya bakıyorum şimdi.
Aynadaki her kırık, seninle olan bir hatıramı kesiyor ve yüzümdeki o bitmek bilmeyen sızı, baktıkça daha çok kanıyor.
Geri dönüşü olmayan, amansız bir oyunun içine düştüm; gururumun ve hırsımın kurbanı olup, hayatımın en parlak yıldızını, yani seni, kendi ellerimle söndürdüm.
Artık kelimeler bile utancından sustu, sana söyleyemediklerim dilimde ebedi bir lal oldu.

Pişmanlık, damarlarımda gezen sinsi bir kara zehir gibi ruhumu kurutuyor; seninle yeşerecek olan dallarım açmadan kırıldı, tüm umutlarım birer birer soldu ve ben çaresizliğin o en karanlık, o en korkunç dibini boyladım.

Devamını Oku
Veysel Sari

Zemheri ayazı vurur pencereme, göğsümde sönmeyen bir köz kalır.
Kimseye diyemediğim bir yangındır bu;
kendi içimin kuytu sokaklarında tek başıma yürürüm.

Diyarbakır’ın karanlık sokaklarında adımlarım yankılanırken, içimdeki gurbetle baş başayım.
Yorgun bir nefes, ağır bir yük... Ne geriye bakabilirim ne de ileriye.

Devamını Oku
Veysel Sari

Bir akşamüstü, ömrün dikiş yerlerinden kopup gittiği o saatte,
Bütün yaşanmışlığı bir hışımla sırtlayıp gitmek var ya...
Sanki kırk yıllık bir hesabı bir çırpıda kapatır gibi,
Sanki bu kaldırımlarda hiç izin, hiç sesin kalmamış gibi...
Söyle şimdi, omuzlarıma bıraktığın bu dağ gibi enkazla ben nasıl dayanayım?
Eskimiş bir lambanın cılız ışığında durup da,

Devamını Oku
Veysel Sari

Yeşilırmak akar geçer kentin tam ortasından dilsizce,
Tokat’ın o buram buram tarih kokan, dertli bağrında.
Taşhan’ın avlusunda oturdum bir demli çay içtim yalnız,
Beni teslim ettin ulan, o zalim yalnızlığın kollarında!

Ballıca Mağarası’nın kristal sarkıtlarından damlar yaşlarım,

Devamını Oku