Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Geceyi sanma ki karanlık onda aydınlık saklıdır.
Ve o kadar ki gündüzede çıkınca sanma ki aydınlık onda da aydınlığın ötesinde bir Fecr aydınlığı saklıdır..

Geceydi karanlıktı belki zaman ancak geceydi, gebeydi aydınlığa.

Yaşamda sizin dışınızda olumlu yada olumsuz bir etken mutlaka vardır.
Bu iyi yada kötü sizi etkilemesi değil, asıl olan sizin etkenliğinizde varolan duruşun etkinleşmesidir.
Ve etkiyi kendinizde daima yetkilendirmesidir.

Bazen en güzel zaman, geleceği henüz yaşamadan varmış olmaktır.
Bu ise o ana vardığında,düşündüğünde,
henüz varmadan önceki halini andığında,
varlığın şimdiki 'an' dışında varolmadığı gerçeği kadar mucizevidir.

Boyun büktüğümüz hüznümüz yasamımızın en güzel resmi gerçekliğe dokunan ve gerçekliğe boyun eğen ömrümüzdür.

İnsan gerçekliği ruhuyla duyar ancak. Buyüzden gerçek dışıdır algısı şuurun.

Hayatınızın sonundan sonra devamınıda duyabiliyorsanız eğer,
Yaşam sizinle konuşmaya başlamış demektir.
Buluşulur kalpten bilmem hangi zamandır o dile gelen?
Çok uzakları yakın eder şimdiki an.
Ve gerçekliğin anı yoktur şimdide; ötede bir yerde ansızın gerçekleşmek için.
Yaşamda herhangi birşey anlaşılmaz olabilir.

Aydınlığa sarılan gece olur mu hiç karanlık?
Geceye bürünen ay kalır mı hiç karanlık?
Geceye bürünen ay özünde zamana bir aydınlık.
Ne kadar bakışın aydınlıksa yanar bakışına yansıman.
Geceyi aydınlatır zaman aşktır adı ay.
En karanlık hüzünde güneş ışığına sarılınca ruhun,

Gerçekliğe gölge düşebilir belki ancak oda gerçekliği aksettirmek içindir.

Gerçekliğin sesi sukunettir.
Duyulmaz ancak yürekten işitilir.
Gerçekliğin sesi duyulmaz.
Ancak duyulur gerçekliği.
Gerçek öz bütünlük yaşamın sesine sükut edebilmektir.
Çünkü öz sukunetin duyuşu yaşamın sessizliğinden seslenir.