Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bir insanı kazanmaktan çok,
önce onun kendisini kazanmasını tercih edin.
Böylece onunla ve kendinizle ilgili herşeyi kazanmış olursunuz.
Çünkü kendisini kazanmamış bir insan herşeyi kaybetmeye laik olur.

Hayatta yükseldiğiniz an, yüreğinizin sesinden kaynaklanır.
Duyduğunuz an, hiç aşağılarda olmayın aşağılar hep aşağı çeker.
Oysa siz yüksekliğe aitsiniz.
İnsan yaşamda yerle birdir belki fakat değeri yücedir yücelere aittir.
Değerler yerle bir olmasaydı nasıl bilinirdi gerçek değerlerin yüksekliği?

İnci olmak için önce hiçlikten hiçliğe yağmur olup yağmak gerek okyanusa, en dibe ve karanlığa...

İnanç bilmektir. Bilmek ise bilinmezi yaşayabilmektir
bilince erebilmek için.
Eriştikçe inancın öz bilincine,bilinir olur imkan,insan ve inayet.

Bir gece ay ile güneşin içiçe olduğu anda
okyanusun iç sükunetinde dinledim kendi şiirimi.
Işıklar içinde kıyıya vuran dipsizliğimdi.
Dinledim kalbimin derinliğini en yüzeysellikten.
Aşkla yanıyorsa gece kalır mı hiç karanlık?
Karanlıkta yanıyorsa güneş adı gece değil.

İnsan garipliğini bir su damlasına sığdırsa ya yok olduğu yerde varlığınla yaşam katar yada yaşam vardır olduğu yerde.
Kurumuş çoraklanmış her bir tarafa dağılır merhametin özü derinliği kadar.. Ya tüm güneşe yüklese aydınlığın ışığını yine doğar yine batar bitmez sonsuzluğa doğacak anlar..
Gece yüreğin gizidir içinde saklanır henüz ulaşılmamış ufuklar..
Sonra bir ses içten içe belirir söz olur yaşanılmaya ait.
Ve bir ara zaman nefes tutuşlarından söz özünü insanla tamamlar..

Asla birinin sizinle bir olabileceğini düşünmeyin.
Çünkü bir birinden çıkarsa sıfırdır.
Birinin sizinle iki olmasınada inanmayın.
Çünkü hiçbir birlik ikilem gerektirmez.
Ancak birinin sizinle bin parça olmasına inanın.
Çünkü gerçek birlik birarada çözümsüz bir olabilmektir..

Yaşamda her insan kendi kalbinin duyuşlarını aralar.
Size gerçek bir huzur katan ise duyuşlarınızın aralanmasıdır
kalbinize.

Gerçek bir araçtır insan için.
Arar belki insan gerçeği ancak gerçeklik
hiç araçsız ve gereçsiz gerçekleşebilmektir.
Bir noktadan sonra gerçeklik,
nokta koymaktır tüm duyuşlarının öncesine.
Hep bir öncelik katar kalbine en son anlam.

Yüce Allah Arş'ı ala'da kainatı tuttu.
Sustu kaldı insan.
Bir kabullenişe tutuldu.
Binlerce harf ve kelime kelama dokundu.
Sustu, duraksadı sükut, aşkla nutku tutuldu.
Arz etti alem, önce bir kalem ile,