Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bakışın güne değil, aydınlık bakışına doğabilmeli.
Geçmiş gözlerde canlandığında iç bakışlarda huzurla yaşayabilmeli.
Bir zaman katmalı an.
Gelecek kalbinde bir doğa-bilmeli.
Kalbinizin doğasını bilmeli zaman.
Zamansızlıkta bir an olduğunda, yaşam duyuşundadır.

Sessizliği dinlediğimde kelimelerin yansımasını anladım.
Yüreğimde ki sayfada yazılmış ben kavramının ötesinden sen diyordu kelimede ki mana.
Sustum. Anlam içinden seni anladım.
Mana içinde tek bakıştı herşey.
Herşeyi bakışına bıraktım.
Ben kavramı beni aşmıştı,

Kelimenin gerçekliğinde başlar herşey.
Oluşum bitmez tükenmez olgudur ruhumuzda.
Bazen oluşturduklarımızla olgunlaşırken
bazen tüm olumsuzluklara,olabilirlilik kattığımız
düşünce yapımızdır bizi tüm herşeye oluşturan.
Düşünce her olasılığa bürünür bazen.

Kendimizi arıyoruz kendimizden, hem kendimizden öte kendimizi.
İki cihanda ayrı parçada bulduysak bizi,
bu b'iz değil bulduğumuz.
Bir biz var dünyaya olduğumuz ve olduğumuz zamana bir iz.
Ve yalnızca yaşam ötesi ruhumuzu duyduğumuz bir giz.
Karmakarışık benliklerle sarılıdır yaşam.

Bir tebessüm ederek geçmek kendinden.
Bir geçişte bi dünya olmak düşüncelerinde.
Hiç geçmemiş gibi bir an.
Ve andan öte anı iç geçirerek sonsuzca.
Bularak içten bir zaman dünyaya.
Ve kendinden bi dünya sunarak.

Senin bir yanın bir yanından daima uzak kalacaktır.
Ancak kendine yakınlığın kendinden asla kopmadığın andır.
Kendine uzaklığın yaşamındır.
Ancak kendini bildiğin yerdir daima can damarın.
Sen sanıyor musun ki?
Kendinden çok uzağa düşsende ne geçmiş bütünler seni sana,

Allah'ın varettiği yaşamı yokladım.
Yok buldum O'nun dışında herşeyi.
Kendimi varettim varolan herşeyde.
Varolan ne varsa özünde vardı.
Gerçek bir varoluşa gizdi varlığın tüm yokluk ve yoksunluklarda.
Herşey olmak istersiniz bazen.

Öyle kaybolduk ki zamanda ilk varolduğumuzda ağladığımızı dahi unuttuk!

Kaybetmek ve bulabilmek yaşamın doğasıdır.
Her insan kendini bulabilmek için doğar hayata.
Ancak her bulduğunda kaybolur.
Her insan kaybolmak için doğar aslında hayata.
Ve her kayboluşta kendini bulur.
Asıl kaybolduğunda ise ya kayb yada oluştur.

Bir kelebeğin kanatlarının küçük olduğuna bakmayın
bir kartaldan daha hızlıdır onlar.
Çünkü kanatlarıyla değil ruhlarıyla uçarlar.