Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Allah sizin yanınızdaysa ve siz hissediyorsanız eğer,
insanlar arasında yalnız olmanızın bir önemi yok.
Unutmayın ki; dünyaya yalnız geldik ve yalnız öleceğiz.
Önemli olan ; dünyada kim olduğunuz değil, kimle olduğunuzdur.
Allah size katından bir kimlik verirse eğer,
bu kimsesiz olduğunuz içindir.

Camdan kırılgan hüzünleri korumak için,
kırgındık ve kırılgandık belki içimizde.
Ancak kırmadık hiç kimseyi hiç kırılmamak için.

Allah'ın (c.c) sözlerini yürekten okuyanlar, daima gerçekliğe bir sayfa açarlar.
O sayfa ki; okumaz insan okumadıkça Kuran'ı Kerîm kendini.
Okudukça insan gerçekliği sayfa sayfa okur kendini..

İnsan kalbinin yüceliği kadar derindir.
Öyleyse yaşamın yüceliğini ve derinliğini düşün..
Nasil ki en uç ücra köşeler ulasılmaz ise bir o kadar en ulaşılabilir zaman ve mekansız kalben la mekandır insan...

İlahi aşkın içinden ulaşırsın kelimesiz mananında ötesine.
Varolmak bir oluş, yansımak biroluştur.
Düşünce sessiz, gerçeklik öz duyuşla içinden aydınlatandır.
İnanç gerçek bir huzur, içimizde ki gerçeklikle o sonsuzdur.

Bazen insan manevi bir dokunuşta,
yürekten bir bakışın sonsuz duyuşlarında
ve kalbe yapılan bir duadadır.

Yağmur yağdığında, gecenin ışıkları görünmez olur.
Çünkü manevi ışık göze değil, içten içe kalbe süzülür.

Düşünen şiirin edebiyatımızda en bariz örneğini veren Akif,
edebiyatın birbirine aykırı iki tatbikatını, Kur’ân-ı Kerimin bir ayetini tefsir ederek anlatır.
Şuarâ sûresine adını veren bu ayetin mealini şöyle verir:
“Şâirlerin arkasından ancak sapıklar gider.
Görmüyor musun ki onlar her vadide dolaşıyorlar. Hem yapmadıkları şeyi söylüyorlar.
Yalnız iman ederek yararlı işler yapanlarla Allah’ı sık sık hatırlayanlar;

Ağaçlar ne kadar birbirinden uzak gibi dursada
onlar köklerinde bir bütündürler.
Kainatta bazı insanlarda öyledir.
Gözünüzün gördüğü bir ağaç yaprağı nasıl savruluyorsa
çok ötedeki ağacın yaprağıda aynı anda savrulur.
Onları aynı anda derinden hissettiren

Ne ilk nede son gerçek varış kalbin istikametidir.
İnsan kalbin yoluna istikamette oldukça,
kalbin yolunda daima kalben en gerçek bir istikamatte olur.