Özgürlüklere asla zincir vurulmaz.
Özgürlüğün kanatları asla vurulmaz.
Bir kuşun nerelere süzüldüğünü kalbine kanat takmayan bilemez.
Ve bir kelebeğin kanatlarının ağırlığı binlerce ötede ki dağdan bir çığı hareketlendirebilir.
Kanadı kırık bir kuşun gözlerinden seviyorum hayatı.
Çünkü o iyileşmek ister yalnızca özgürlük için!
Geceye dair şiir yazılsa günyüzü içine kapanır.
Günyüzüne mısralar eklense, manalar aydınlıkta saklanır.
Buyüzden susuyoruz içimizde ki ilhama.
Kalbin öz anlamı duyuşun en güzel resmi.
Yaşamın kendisi en güzel şiir.
Hiç geceye karanlığı yükler mi insan?
Siz bakış açınızla kodlarken harfleri, oysa yaşam binbir anlamda kodlamıştır yürekten görebildiklerinizi.
İşte o an yaşamaktır kalpten okumak kendini.
Ve yaşam ileridir herzaman, kendini geriden izleyebilenler için..
Yasamda duruşunuzu sadece iç bakışınız belirler.
İnsan bazen ne düşüncesinin seyrinde,
ne iç görüşlerinin yaşama aktığı yerde,
nede bakışlarının kalbine duyuş olduğu yerdedir.
Tüm bunlar zamana bütünlenen içsel süreçlerdir.
Oysa insan herşeyi,zamanı dahi aşabilen,
herşeyin ötesinde yaşayabilendir.
Gözlerinize yakın olan herşey uzak düşer bazen.
Çünkü görünmez olur kalpten görülen.
Öyle bir görüntü olur ki kalpten görünen.
Yaşamı kendi içinden duyabilmek için,
görebilen ile sessizce bir görüş oluşturur.
Gözyaşıda öyle değilmidir?
İnsan yaradılışı gereği yaşamda daima herşeyin ve düşüncesinin dahi en hayırlısına muhtaçtır.
Buyüzden yaşamda kalpten bir hayır bulanlar daima Allah'tan (c.c) gelen hayra aşıktır.
Bir gün insan insana değil, yalnızca insan Allah'a (c.c) boyun eğecektir.
Her yaradılışın sırrı o'nda nasıl mevcutsa ayna olacaktır o yürekten bakabilenlerin duyuşuna.
O gün göz sadece kalpten duyuşları olacaktır insanın.
Yürekten bakabilenler vaad edecektir daima en yeni gün
ve kaldırıp başını tüm aydınlığa.
İçten bir gülümseme ile irkildi gözyaşım.
Düşüncemden süzülen yakınlık belirmişti aynı anda yaşama bir ifadede.
Nasıl bir tebessümde acı ve bir acının hüznünde
içten gelen bir gülümseyişti beliren?
Anladım ki, her bir duygu tek olduğunda yalnızdır.
Gerçekte duygu ve düşünceyi bütünleyen,
Hangi söz,özümüze ulaştırır bizi?
Neden yaşamak sözlerden öze yansırken özümüz sözsüz kalır?
Hangi derin anlamların içinde özümüz duyulan tek söz olmaya dair?
Hangi söz anlatır kalp gözün duyuşunu?
Hangi söz kalbin öz dilinden söze gelir?
Kalbin özü özse eğer; söze gerek yok.




-
Oktay Aşkın
Tüm Yorumlarhttps://www.instagram.com/p/Cs1Rsphofri/?utm_source=ig_web_button_share_sheet&igshid=MzRlODBiNWFlZA==