Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Sessizliğin sesini duyduğumda dinledim seslerin sadece gürültü olduğunu! Suda hem ses vardır hem sukunet.
Ancak durgunluğu dahi en duyulur sestir...

Duymak istemeyenler kadar ne kadar sessizlik varsa,
Yürekten duyabilenler kadar da sükunette ses vardır.
Mühim olan ise, sesin özünde ki sesliliktir tüm sessizlikte.

Söze dair içimde ne kadar öz nükte varsa gerçekliğe,
Ben sükuta dair eğildim duymak için özü öz gerçekliğe..

Başlangıcı noktalanmıs birşey asla bir son değildir.
Bilakis başlamak için bir sonuçtur. Mesela selam gibi...

Gecenin mürekkebinde şiirdir aşkın sesi.
Yazılıdır göğsünde ermeden zamana dinleyen için.
Yedi gök tek yürek, insan yedi derya alem.
Nasıl dönmesin sevgiyle dünya kendi aleminin mısrasında.

Ahh! duyulabilse yürekten bilinmez bir sezgi.

İnsan dünyadan daha çok yol kateder.
Dünyanın yolları kendi menzili üzerinden sürekli bir geçiştir.
Oysa insanın dünyadan geçişi süreksiz bir kalpten geçittir.
Kalpten kendine dönüşüdür ve sınırsızlığa dönüşümüdür.

Yaşama olan sevgim; eşsiz bir kelebek.
Ömrünü bırakmış sonsuzluğun tek anına.
Özlemim; yalnızca ömrünün özünü saklayabilmek.
Ölüm bedendir asıl yürekten ölümsüzlüğü yaşayabilmek.
Yaşama olan tutkum; ruhunu ruhuma bırakmış bir kelebek.
Bedenim yaşadı ölümü bir kez.

Makale

Gecenin karanlığına girse kararır mı aydınlığın rengi?
Yaşamda herşey kendi içinden bize renk verir.
Kimi düşünce ideolojileri flu fikirleri renklendirirken,
diğer ifade ideolojileri de düşünceleri matlaştırabilir.

Makale

Yaşarken karamsarlığın gölgesinden yoklarız kendimizi.
Bazen karanlık düşüncelerin gece gibi yansır içine.
Ve kalp mühürdür ömrüne en aydınlıklardan.
Bu yuzden perde olur hayatın arasından süzülen loşluklar.

Gelecek daima bakışımızın ışığından içimize yansır.
ve bir bakış açısıdır tüm geleceğe yansıyan...

Bir insanın en güzel şiiri kendi hakikatidir. Gerçek olana destan yazılabilir ancak gerçek bir şiir ise; destansı değil bilakis gerçekliğe bir yazgı ve bir şiir ile gerçekleşir insan.