Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bazen bir yıldızı görmek istersin.
Mutlaka bir bulut kaplayacaktır bakışını.
Ancak geçici karanlık kapsamaz varlığın sonsuz ışığını.
Bazen güneşi görmek istersin.
Mutlaka doğacaktır bakışının ufkuna.
Ancak kalacaksın karanlığında yeniden aydınlanmak için.

Bir rüzgarın yüzümü okşadığı an savrulup gitmek istedim
benden öte bilinmezlere.
Nereden geldiği ve nereye gittiği değildi önemli olan.
Beni bana getirdiği bir rüzgardı o.
İçime öyle bir esti.
Düşüncenin seyyah olduğu bir anda.

Çözülemeyecek hiç birşey yoktur. Elimiz kolumuz en güçlü düğümler büğüler.
Uzak ve cözümsüz bağlar ve bağımlılıklarımız kuvvetlice bağlandığımız hersey.
Sonuca çözüme bağladıklarımız kalblerin açıklığıyla çözümlenecektir.

Söz ile neleri ifade edebileceğiniz değil,
Öz bir ifadede nasıl bir ifadeye bağlanacağınız önemlidir.
Gerçek samimi bir ifadesizlik halinde,bir bakışa
kalpten bir ima ifade edebilmek ise binlerce hal-lisan
tercümesinden üstün bir dildir.

Sizi anlaşılır kılan söyledikleriniz değil,
Suskunluğunuzda ki öz ifadenin imasıdır kalpten anlaşılır olan.

Derin bir duygu iletişiminde tüm duyular telaffuzsuz kalabilir.
Ancak kalp daima duyuşlarını telafi eder.
Gerçek bir yakınlığın olduğu her iletişim daima kalpten bir yaklaşımdır.

Yaşamda kalpten birlik, daima binliği sunar binbir duyuşta.

İçinde ki dünya daima sana hazır.
Bi dünya olduğunu hisset yeter.
Unutma! evren sana sonsuzluğunu bildirmez.
Ancak sen bilirsin sonsuzluğa döndüğünü..

Bizim içimize işlenenlerle dışımızdakiler bir değildir.
Buyüzden iç çekişlerimiz daima iç çekismelerimizdir.
Çünkü dış çekismelerde asla bizim içimize dönük değildir..

İnsan gördükleri ile değil, görebildikleri ile gözlenir.
İnsan görmez hiç kendini kendi bakışlarından.
Ancak bambaşka bir bakışta görülür..