Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan gördükleri ile değil, görebildikleri ile gözlenir.
İnsan görmez hiç kendini kendi bakışlarından.
Ancak bambaşka bir bakışta görülür..

İçten bir dua zamanı zamanla yeniler.

Ne güzel şey susarak anlaşmak.
Seslerin ötesinde sukunette derin ve sessizce anlamlaşmak.
Hani okyanus misali ne kadar durgunsa su o kadar açık ve duru görüs ile huzuru dinleyerek içten içe çağlamak.

Aşk kendi içimizde varolan tek ilahi kudrettir,yaşarken şekillendirdiğimiz.
Buyüzden kendi varoluşunda ki güçtür o ulaştığın ve ulaştırdığın suretten kendine yansıyan.
İçimizde ki aşk yaşama aşkıysa bırakırsın ruhunu dirilirsin yaşama aşkla.
İçimizde ki aşk özgürlükse, özgürlük değil tutsaklıktır
asıl özgür olan imkansız mekanlardan.
İçimizde ki aşk suskunluk türküsünü dinler.

İnsanın kendi dünyası, dünyayla karşı karşıya olduğu zaman daima yaşamaya bir yön olur..
Çünkü dünya bir çekimdir ve içine aldığı herşeyi çekip çekiştirir.
Çile çektirir.
Ancak içinizde ki dünya öyle olmalı ki herşeyi trans geçebilsin!
İçinizde ki dünya öyle olmalı ki dünya sizin çekim alanınıza girebilsin!

Yaşam olduğu gibi gelecektir bazen üzerinize.
Sizde olduğunuz gibi değil olması gerektiği gibi olursanız yaşam sizin oluşumunuza akacaktır ve içinizde ki yaşam daima oluruna varacaktır.

Sözde insan var , kelamda saklı özde insan var.
Buyüzden iki kelam bir hoş-u sohbet ile hoşnut edebilmektir marifet.
Lakin sözler yetersiz kaldığı gibi birde kelamda binbir yetersizlik vardır yetkide.

Okumak, kendimizi sözsüz ve yazısısz yaşamaktır.
Okumaktan sonra yaşamak kısmı anlamak ve o yazıda anlamlaşmaktır.
Sözlerin derinliğindedir en anlamlı düşünceler.
Düşüncelerden ulaşmak ise yaşamaktır çoğu kez.
Varolmak yalnızca varlıktan değildir,
olmak kavramının özünden oluşur daima varolan ve olacak olan.

"Bazen gerçekliğe inanmak değil, inançlarımızda gerçekleşebilmeyi dileriz."

İnanç bilmektir yaşamı inançsız ve acısız tüm yakarışlara inat solurken kışı yazı yaşamaktır..