Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnanılmaz kaybolmuşluğun içinden doğdum yaşama.
Kaybolmuşluğun kıyı kentlerinde buldum en açık adresleri.
Bir beden sütundu, surdu eski yıkık veya ahşap ben.
Öyle tarih tarih bildim kendimi beni ben gibi.

Tarih ki hayata perde ve yaşam içimizde döner.

Ne olur ki kelime kelime ayrı kaldıysak içimizde?
A'raf'ta ayrı yazılmaz mı kendi hecesinde?
Bir anlam meali bütünler kalpten bizi.
Bütünlenir dua'da ve özde tamamlanan ki noktasında sonsuzluk gizli...

Allah bir insanı gözetiyorsa eğer insanın yaşama daima gözü kapalı olması farketmez.
Çünkü bir insan açık gözle yaşama erebilir ancak yaşamanın özüne ise yalnızca açık yüreklilikle erişebilir.

Eğer okuduğunuz bir sözde hikmet varsa; bu bakışlarınızda ki anlama dahil olmak içindir.
Anlamak ise en son gelir.
Bazen yazılmaz okumak veya okunmak icin.
Çünkü bazen kalbe yazgıdır okunan!
Kalpten kalbe dokunmak yazılımdır anlaşılmayan bir dilde hissettikçe ve anladıkça anlaşılır olan.

Bizdendi hüznümüz ve gözyaşı kendi yüzümüz.
Okyanus misali aksa içine akar.
Çağlarken yeryüzünden bir gel gite muhtaçtı kıyılarımız.
Aynı duyuşta buluştuğunda,anlam ruhuna aktığında anlamak olurdu yaşamak.

Şiir bir rüya olduğu için şiire tutulur insanlar.
Görüyorsa ruh nasılsa rüyada gözsüz,süzülür yaşama
görülenler.
Görülünce bir duyuşta, düşünürüm bazen;
Yaşam düş gibi akarken sessizce,
Rüyalardan uyanırım yaşamın en gerçekliğine.

Ruhunuzu aydınlatacak ışığınız varsa asla karanlıkta değilsiniz..

Hakikatte hiçbirşey bilinmez ancak hakkı bildiğiniz sürece hakimiyet yalnizca katettiginiz bildiklerinizinde ötesidir.
Bilgi sığdır ve bilmek yetmez.
Asıl bilinci bilgilendirmek bilebilmenin ilk yetkisidir.

''Dua'nı tam tut üstadım! ''


Zira berrak suyu tek bir boş gölge bile bulandırır!

Karanlıklar bölerse düşünceni bir an, unutma aydınlıklar daima karanlığı kapsamak içindir!