Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Ah anlamıyorlar bizi
Bir diyorum sevgili bir
Yürek yangınımız bir
Kalbimizin çarpıntısı bir
Tek bir duygunun eseriyiz biz
Zerresiyle damlasıyla aşktır bu

Tel tel saçından kirpiğine kadar muhabbet
Özlem mi dersin ölüm mü dersin yeri dolmaz
Bir tamam bin eksik yaşadığımsın ilelebet
Ruhumun cenneti annem sensiz huzur olmaz

Şimdi özlem mi duyulmalı harcanan ömre

Alın beni artık bu hayattan
Aldığım nefese lanet ediyorum çünkü
Dar ağaçları ferman kusuyor
Ve insanlığımız hep sözde kalıyor
İnsanlığımız hala cehenneme doymuyor
Ve ben kaçacak delik arıyorum

Gün doğmadan kalkar, yola düşer sessizce,
Ay daha gökteyken başlar hayatın ta kendisine.
Elinde nasır, sırtında yük, gözünde umutla parlayan sabır,
İşte o: Emekçidir adı, yeryüzünün en büyük kahramanı, sarsılmaz bir tabir.

Demiri döver bir ustalıkla,

Bir harf gibi düşer gece alnıma,
Kader mi, dua mı, kim bilebilir?
Bir çizgi var sanki sonsuzlukta,
Yürek yürür ama yol nereye gider?

Doğarken yazılmış, derler eskiler,

Alışır mı insan virane iken
Yalnızlık şarkısı susmaz iken
Hani kırgın dargın büyür iken
Alışır mı insan yaşamaya
Yaşamak denir se buna tabi
Aynalar suçlu konumunda

Mutluluk, bazen bir yanılsamadır —
parlak, sıcak, ama kaypak bir ışık.
İçine girersin,
her şeyin anlamlı olduğunu sanırsın;
oysa o anlam, sadece göz kamaşmasıdır.

Acı, ruhun kendi sesini duymasıdır.
Bir yara gibi görünür dışarıdan,
ama içte — bir uyanıştır.

İnsan acı çekerken dağılır,
ama o dağılma,

Kan içindeyim bugün
Düşmüşüm bir pusuya
Gece içinde üşüyorum
Şafaklarım hani nerde
Yüreğim çok bile dayandı
Bu yaman ağır acılara

Emekçiler zor günde bile el ele
Tohumlarını sevgiyle serpiştirir
Güzel bir koku var alın terinde
Yeni bir gün doğarken filiz verir
Minnet ve şükranla emekçilere
Helal rızık iyi bir yaşam içindir