Aşk, bir sözcük değil, bir sessizliktir,
Kalbin kendi kendine düşündüğü andır.
İki ruh birbirine değdi mi,
Evren susar, zaman kendini unutur.
Biz, bir anın iki ucuyuz belki;
Dediler bir çift göz deryadır
Dedim ben boğulmaktan korkmam
Dediler aşkın davası bu
Eğer sen ben isen mutlaka boğulacaksın
Bu davada biz varız ben yok
Bu derya dergaha benzer
Tüm kahramanların bir şarkısı var
Söylenen ezgiler yaşam sevincinde
Yenilgi yok doludizgin koşarken atlar
Canlanan rüzgar ovaları gezmekte
Bir ısrar var sevgi dolu mu bilmem
Arjen,
adı ateşle yazılmış bir rüzgâr gibi
içimde dolaşır.
Kıvılcımı çoktur bu dünyanın,
ama insanı yakan şey
hep kendi içindeki kor olur.
Öyle bir zaman ki bu
Tufan desen tufan değil be arkadaş
Toprak bile yeşermiyor artık
Bizim can verdiğimiz kadar
Hakla batıl karışalı beşer şaştı
Ne zaman unuttum desem seni,
Bir gülüşün düşer geceye usulca.
Anıların perdesi aralanır içimde,
Ve başlar yine… o arsız özlem.
Kapını çalmam çoktan yasak bana,
Aşk, pozitif sanılır,
ışık gibi anlatılır hep.
Oysa negatifi bilmeden
değerini bulmaz hiçbir şey.
Seni sevmek,
Anlatılmaz artık küçüğüm
Anlatılmaz gökyüzünün rengi
Yeryüzü böyle kanarken
Gökyüzünde renk mi kalır
Kalsa bile anlatılır mı bu hal
Hayır küçüğüm hayır
Oku okumaktan güzel ne var ki
Yaz sonra yazmakta güzel şey
Ve şunu unutma unutulmaya uzaktır
Güzellikler paylaştıkça daima çoğalır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!