Ey yaren
Sevgi tohumunu bugün ek yarın bahar olsun
Ya da kin nefretle yıkıcı ol hayat solsun
Ya yanardağın izini sür var cehenneme
Ey dostlar yoldaşlar
Kırılmayan bir kemiğim kalmadı
İnancıma düşman olanlar
Beni inançsızlıklarıyla vurdular
Ben hiç güneşi görmedim
Gökyüzüne uzak düşünce
Zor bir disiplin değildir felsefe
tam tersi dağınık ve disiplinsiz birşeydir
her insanın bir yolculuğu vardır
felsefe de bu yolculuklardan biri
kendini ve hakikati arayan bir insan için
Dahilik ve deliligin arasında ki ince çizgi
Kimse ama hiç kimse
anlatamadı bana ölümü
ben yaşayarak anladım ölümü
toprağa düşerken bile
soldurmadım gülümü
ben gülümü hep yüregimde sakladım
Sevgi ile gel bana
toz dumana karışsın
gel hasrete vur beni
aşk vursun gönül yansın
şimdi gel uyandır beni
kara perde kalksın gözlerimden
Gel de gör bu hali
kimi ölüler sigara içer
kimi diriler toprak çiğner
Hayat yine bir nefestir bulana
uyanışlar can çekişir
Ey yar hicrana düşürme kalbimi
gel hüküm senin daim eyle bizi
gönül en çok sana aşikar ey yar
firavunlara mahcup etme beni
Gel yokluğuma varlık sureti giydir
Ey ben
bir tarafı cennet
bir tarafı cehennem olan
Gör ki hayat nedir
istersen oyalan
istersen sızlan
Ey can yoldaşım
Bir hayat düşlüyorum
İçini güzelliklerle süsleyerek
Bir hayat istiyorum
Aşk ile geleni yar bilerek
Bir hayat isterim yaşamak adına
Ey gönlüm biz sürgünüz bu kentte
hasretimiz yabacı böylesi bir bahara
gel kurşuna dizilelim ey gönlüm
yetim kalmasın yürek ateşimiz hadi
Bu şafaklar neden yabancı bize
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!