Sen gülünce
gökyüzü biraz daha mavi olur,
içimde yıllardır susan bir kuş
yeniden ötmek ister.
Adını duymak—
Gözlerin, sabahın en sessiz ırmağıdır;
dokununca içime, gün yeniden doğar.
Bir kelimen, bütün şehirleri ısıtır,
bir susuşun, geceleri sonsuz kılar.
Kalbim—
Gözlerim ışık nedir bilmez
Eğer sen yoksan
Doyumsuz bir haz gibisin bende
Evet seni sevmeyi biraz abartmış olabilirim
Kalp sesini duyacak kadar mesela
Aşk, ateştir, yakar ben’i,
Küllerimden doğar hakikatin sesi.
Ne ben kalırım, ne sen kalırsın,
Aşkta ikilik ölür, bir kalır gerisi.
Bir damla idim, deryana düştüm,
Sevmekten uzak bir insan çorak verimsiz bir toprağa benzer sevgiyle her şey iyileşir güzelleşir
Ben seni böyle seviyorum işte iyileşerek güzelleşerek
Seni severken yine her şey iyileşiyor güzelleşiyor söyler misin bana ben seni nasıl sevmeyeyim
Seni seviyorum, bilsen ne derin,
Bir dua gibi içimde yerin.
Gözlerin geceme doğan seherin,
Adını her heceyle anıyorum.
Seni seviyorum, sessizce, içten,
seni sevmek var ya
cehennemi umursamadan yanmaktır
belki de seni sevmek sadece
kalbin içinde bir avuç hayal toplamaktır
kalbi zindan olanın her şeyi hayal dır
İçimde tatlı bir hüzün sana kavuşmuş gibiyim
İçimde ki sana bir türlü doyamıyorum canımın içi
Seni severken bir tek kendime kıyıyorum bitiğim
Bir özlemine düşünce sızlıyor bu ince gönül teli
Kuş olup konmak isterdim kirpiklerinin ucuna
En güzel düş oldu sevdan bana
yüreğim kanadı her solukta
gözümden yaşlar aksa da
sözlerim inan sevgili yalnız sana
Senden başka aşk yok sevgili
Akşam, yavaşça çökerken omuzlarıma
Şehrin bütün ışıkları susmayı öğreniyor.
Bir pencere önünde duruyorum,
Camda yüzüm değil, senden kalan hâlim var.
Zaman dediğin şey,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!