Ne yanışımın bir yarını var sende ne de kalışımın
ben yanarak aşkı bulmuşum inan hepsi bu
ne aşkın bir yarası var bu gönülde ne de hatırası
sadece aşkı yanarak sevmişiz inan hepsi bu
yanmaktan öteye gidemedik sevdamız
hasret hep hüzün olmuş aşk deryasında
Aşk şarabından dökülen damla olsam
her damlada bir şiir olsam yüreğimle
aksam yüreğine aşk diye yar diye
okusan beni o eşsiz gözlerinle
Neyledi aşk bize hükmüyle böyle
İki nehir arasında medeniyet
Toprak elde ki kılıç gibi kıyam
Aslanlar ne zaman ölür
Kaplanlar ne zaman ağlar
Gözü ışığı kesen kitap okur
Kitap okuyan kişi ışık saçar
Bilmek farkındalıktır
Ve bilen her daim
Bir adım öndedir
İlk önce analar ağlar
Bu hep böyledir
Evlatlar vurulur
İlk önce analar yaralanır
Ölmek nedir bir anaya sorun
İlk önce analar düşer toprağa
Kelebeğin dili tırtılın mutluluk dansı
Bedenim bir gün toprağa dönecek
Ki ben senden hiç gitmemişim sevgili
Aşk ayrılık konusunda biraz cahil
Katıksız seveni gördüm yüreği erimiş
Harmanım bir acayip seninle bensiz
Özlemle Hüznün rengine boyandım bugün
Hasretinle karalar bağladım yine sevdiğim
Kendimden geçtim sen diye yandım bugün
Aşk diye kendimi yokluğa vurdum sevdiğim
Bitmez bu yol bilirim kalp kırık aşk deryasında
Tüm satırlarımda hüzün yağar şimdi
şair kalbim hicrana düşmüş sevgili
şu gönlümün sensin en güzel şiiri
yarim ey gönlümün ilham perisi
Gözlerimi yumsam gelsen yanıma
Şimdi dinle
benle sen hem aynı
hem çok farklıyız
ölüm ve hayat gibi
benle sen aynı gökyüzüne
hep farklı pencerelerden baktık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!