Nasılsın kardeşim
nasılsın söyle
kucakla hasreti
yare bir selam söyle
yitirme umutlarını
kaybetme yarınlarını
Bilir misin yârim sevdiğim
Ne ben sana yanmayı seçtim ne sen bana yar olmayı
Biz sevdik sadece gönlümüze biat ederek
Cehennem uslanmadıkça sevdamız bitmez
Gönüldeki cehennem durulmadıkça sevdalıyız
Ben bir ölüyüm
güneşin battığı gibi
ben bir diriyim
güneşin doğuşu gibi
Yokluğum geçmişten gelir
Ecel bıraktı beni cehennem için
ben önceleri kıyamettim inan
sen sardın beni belki aşk için
gül yüzüne hasretim hep inan
Şimdi yanan ateşin külü gibiyim
Gözlerimden yaş akar
neden yanmaz yüreğin
neden gözlerinden yaş akmaz
yüreğim yanar sevdiğim
zincire vursalar aşkı gönülden
Nasıl anlatsam ki şimdi sana
bana sorarsan sen beni bende bırak
alma beni benden o güzel gözlerinle
yazık etme kendine uzak dur benden
Beni alıp ta kendini gözyaşına vurma
Benim adıma kıyamet derler
Gözlerinden habersiz elalem yani
Gözlerin benden de kıyamet sevgilim
Yılların eskitemediği bir hasrettir
Bu benim sana olan sevdam
Geceler aşıklara sırdaş olurmuş
Güneşin doğuşunu gördüm gözümde yaş vardı yine
Sürgündeydim belki de bir sigara yaktım bir of çektim derinden
Haberin geldi bana nişanlanmışsın gözümden yaş aktı yine
Usulca sokuldum köşeme bir kış mevsimiydi ayrılığımız
Bir özlemdi sana duyduğum bir ömürdü sana hasretim
Bekle dönerim bir kış mevsimi belki aylar sonra belki yıllar sonra
Ey yarim gözümün bebeği
Sen sitemkar gönlümün sitemi
Şu yokluğumun tek tarifi
Asırlık sürgünümün sebebi
Eksilen zamanımın vazgeçilmezi
Gül dikene dönüşünce
Cennetin bir kıymetimi kalır
Ama cehennem dikenler için değil mi
Yani hesap yani sevda gül değil
Eğer mesele sevda olsaydı
Yine olan güllere olurdu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!