Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Çorak topraklara benzer benim öyküm kurak geçmiş sol yanımın pek sevmediği iklimi ilkbaharı görmeden çoktan çok kış gördüm gönül vuslata ermez belki ama bu kış bahara ermeli bir zamanın rüyalarında umut direttim uykusuz geçen gecelerde gözlerimde tek bir ışık kaybolan saatlerce kayboldum sanki kendimi yitirdim birer birer silindi zihnimden sevinçler duyulmuyor en sevdiğim ıslık düşmelerime devam ettim istemsizce kırık dökük ardı ardına yenik düştüm yalnızlık köşem oldu içimde kaybolmuşluğa ait bir düşkünlük çıkmazı bölük bölük kimseli kimsesizliğimi aldı kelimelerin yetersizliği derinden vurdu aradım durdum geçmişin sararmış sayfalarında kaybolmuş o eşsiz duyguyu yaşama sevincime bir yoldu belki de halime hem gülüp hem ağlayan yolsuzluğum yaşamadığım gençliğimin ardından yaralar kanar kanadıkça giderir susuzluğunu ömürdür ilk nefesle son nefes arasına sığdırılan ömürde değil gönüllerde yatar sonsuzluğum

Sinan Bayram

Düşlenen sensin şimdi

Şimdi lanet ediyorum
Senden olmayan her şeye
Lanet edende
Benden değildir aslında

Ben seni ne zaman sevdim
Biliyor musun yar
Ben seni imkansız olduğun an
Ben seni beni yaktığın an sevdim
Ne zaman ki aşk sarhoşluğunda
Kendimi unutup seni buldum

Gecenin usul adımlarında,
Bir düş süzülür yastığıma,
Ay, parmak uçlarında gezinir
Ve yıldızlar fısıldar adıma.

Bir çocukluk gülüşü belki,

Bir zaman vardı —
Taş kutsaldı, kelime yasaydı.
Eller göğe kalktığında,
Sessizlik bile dua sayılırdı.

Sonra taş unuttu anlamını,

Bir taş düşer sessizliğe,
Ve dalgalar başlar kendi duasına.
Her çizgi, bir niyet gibi uzar,
Kaosun ortasında şekil doğar.

Biz, anlam arayan elleriz;

Sevmek…
Gönlün en ıssız kıyısında bir çiçek açmasıdır,
Gözyaşının içinden gülümsemek,
Geceye yıldız düşürmek gibidir.

Sevmek,

Ebeveyn ehliyeti, bir düşüncedir derin,
Her çocuğun hak ettiği, sevgiye yönelen bir yol.
Her adımda sorumluluk, her kelimede iz bırakır,
Yüreklerde büyütmeli, sevgiyle ışık olmalı her dolu soluk.

Bir ehliyet gibi, değil yalnızca belge,

Renkler dökülürken kalem ucundan,
Akar hayâlimden ince bir zindan.
Her kıvrım bir hüzün, her ton bir zaman,
Ebrûli düşlerde kaybolur içim.

Suya serpişirken gökkuşağı rüzgâr,

Edebiyat güzeli
Sen çay ile iyi gidersin
Hele gözlerin yok mu
Aşksızlığıma tadımlık
Yüreğime iyi geliyorsun
Sonra demedi deme