Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Bir sabah,
kendimden başka biri olarak uyandım —
ama kimdi o, adımı taşıyan sessizlik?
Aynaya baktım; yüzüm, bir başka zamana aitti.

İçimde bir şey kabardı,

Aşk bir tırtıl gibi başlar,
yere yakın, sabırlı ve aç.
Henüz güzellikten habersizdir,
sadece ilerler—
nedenini bilmeden.

Kireç beyazı bir sükût çökmüş omuzlarıma,
Zaman, paslı bir çivi gibi çakılı kalmış duvarda.
Burada sesim, kendi yankısına çarpan bir kuş;
Kanatları tozlu, rüyaları firari bir yokuş.

Pencerem bir avuç gökyüzü, hüzün süzülür camdan,

Çığlık çığlığa bir cehennem dost
Rüzgarın kalbi kuru ve katı
Adalet merhamet arar insan
Kan çiçekleri isyana birer davet

Bakışları esaretle dağlanmış

Dur gülüm sakın bir söz etme bana
gözlerin vurdu beni can evimden
sözler gözlerin gibi yara açmaz
gel hep aşk ol ve vur beni yürekten

dur gülüm gözlerin gitmesin benden

Durgun bir bakışta olurum kimi zaman
Vurgun yaralarda demlenirim hasretle
Yanan ateşin içinde sevdam pek bir yaman
Her hasret benle düğümlenecek gönülde

Çifte su verilmemiş hançer dert dökecek

Serin bir sabahla uyandı çimen,
Güneş süzüldü usul usul yamaçtan.
Keklik ötüyor uzakta bir çalıda,
Çoban uyanmış, türküde sabah var.

Sürü dağılır mor menekşe içine,

Bir hayat bile kalmadı geriye
Sokaklar düş boz caddeler yap boz
Ölüm bile kurtarmıyor artık bizleri

Islanmak lazım yağmur yağınca diyoruz

Yan yana getirdi bizi aşk
Gözlerin okudu canıma
Şimdi duygular inlemekte
Şimdi doğması beklenen şafak
Nede geç kalmışım sana
Aşk olsun diyorum sana aşk

Ey gökyüzü ey yıldızlar
Özgürlüğüm benim sonsuzluğumdur
Ve siz sonsuzluğun resmisiniz
Ey zifiri gecede atan kalbim
Pranga tutmaz zindan bilmezim
Hasretin nöbetinde yüreğim