Zaferdir elbet çanakkale
Kürdüyle türküyle el ele
İmanla yazdık her yere
Geçilmez aziz çanakkale
Bu zafer birliğimizin zaferi
Bir rüzgâr dokunuyor saçlarıma,
adı geçmiş, kokusu anı.
Her nefes, bir mevsim eksiliyor içimden,
ve her mevsim, biraz daha ben gidiyorum benden.
Saatler, kalbime zincir gibi vuruyor,
Geçmişi olmayan adam değilim,
Her adımımın ardında bir iz,
Her izimin ardında bir suskun yankı var.
Beni ben yapan, çoktan geçip gitmiş anların
Tozuna bulanmış bir zaman haritası.
Sevgi ile gel bana
toz dumana karışsın
gel hasrete vur beni
aşk vursun gönül yansın
şimdi gel uyandır beni
kara perde kalksın gözlerimden
Cehalete zaman ayırıp gerçeğe can vermek olmadı olmaz
Sen kalk cahile zaman ayır o haddini bilmez ille de can alır
Zamanında bir canı var zamanı öldürmemeli değerlendirmeli
Gözlerin kalmış gibi bakıyor her yer,
Adını fısıldıyor duvarlar geceleri.
Bir adım atsam da uzaklara doğru,
Ayaklarım tutar seni… gidemez elleri.
Gidemem, çünkü sende kaldı ruhum,
Gidişim bir şiir olsun istiyorum
bir aşk şiiri olsun mesela celladım
aşktan ölen şehittir aşıklara bu yakışır
gündüzüm gül olsun istiyorum
gecem yine ay kalsın
sonbaharda yapraklarım dökülsün
Gidiş yolundayım hala
Geri dönemedim bir türlü
Yol bitmedi acı eskimedi ki
Geri döneyim bir tanem
Bir zindanda gibiyim
Gitmek nasıl bir şey bilir misin
Gitmek bir an yoldaş bulmaktır kendine
Ya da yoldaş olmaktır başka birine
Ya da kucaklaşmaktır hasret esintisiyle
Giderken çalan her şarkı senindir
Ölüm nedir ki yanmanın yanında
Öyle bir yanmak ki
Bin ölüm saklar bağrında
Git yanana sor aşkı durma
Git sor ki anla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!