Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Şaşılacak nesi var bunun
Şu hayatın ufuksuz pencerelerinden bakınacak olan
Yarının devamı gelsin diye bir büyük hayat hikayesinin
Herbir merdiven ayaklarında çıktıkca kendi hayatına
Sevgili ve sevinçli yürüyüşlerle yola çıkıp yorulduğuna
Niyesi değecek olan

Ödemeler dengesi insan bazarında bozuk mu bozuk
Gül-şirinlere kış yaz, ikisi bir..
Karşı tarafa atmış götürmüş insan kendini
Dünyayı kırk ikindiler tarafından geceye taşıyan karanlığın kalbindeki acıyla
Saplanmış bir hancer sesi taşplak..
Yaranın ağzı kör bıçak, mumun dili soluk beniz susuk ses,

İnsan
Ecele yenildiği gündür hayat çarkını dönmediği an
Varlığının üstünde kurulu gezinen saati
Bütün eksik ziyanlarıyla yorulup
Sıyrılıp gidense zaman ve aşktır insandan
Yenileriyle hayatı doğmaya

Yok mudur hergün kurulmuş ahenginden pare pare dökülen
Ahdından geçmiş bir güz vaktinin
Gelsin artık
Alsın da götürsün dileklerine kırık kırpık çaresiz
Başka yolu yokmuş gibi yüzyıllarını kötürüm günlerine bölüşüp
Eğer günü gününe yeşillenerek yosunlaşan

Kızaklar
Karakışları çekiyor peşinden ahayazayaz
Yağmış dağların yücesinde aklındaki saklı sevinçlere koşar gibi çığlıklı
Buzlu derelerde kendi çalgısına sarhoş sular çağlayıp duruyor delali
Bir kitap ki...
Kendi bildiğinden okuyor akı,

Serçeler sekiyor bahçeliğin etrafında hazan
Çeşme çağlıyor, yağmur ağlıyor,
Belki kanatları ıslanınca bir yerlerde uçuvermelerin
İlk defası o çok kolay paylaşılabilen sevgilerden süyemlenenlerle
En çok hakkı olan yolunca yorulmuş herkesin
Çünkü

Selam verdim
Boçlu kaldıysam kalandan bir fazlası olsun
Bunu kaldırmaya fazlasıyla pekala yetebilen
Benim can borcum, insan omzum, yaşam gücüm
Selam verdiysem
Bile bile toprağına bastım hayatın

Biraz Amerikan kovboy-yular-doları...
Biraz yurop-oyrop-hip hop çengel -engel-kanca takımı tertibatıyla karman çorman edilmiş zül...
Hazır lophüp yalakalıklar mürekkebinden mühendisliği tastamamla
Bozuk para durumuna sapasağlam kancalar takılmış...
Yağmalık limanlığın yazı-turası olmuş gitmiş bizim çok sıfıra sıfır elde var sıfırcık TİRİ lay,
TİRİ lay,

Gel fermansızından aşkı okuyup
Bakalım sen neymişsin bende
Ben sende kim..?
Hemen ilan olunduysa gönlümüz
Mübarek olsuna nazlı bir navruz gülü gibi
İlkin baharlardan gülümseyen esmelerle

Niye ben burdayımca
Bu bendeki yabancı kim diye hislere kapılmaktaysa azat
Yoğun bakımlıktır dakka
Çökmüştür sıkıntısına katlanmadan
Emeklerini yidip gütmeden biçmeye gidilen kuzgun kıracı
Otlu dikenli bomboş tarlalar gibi