Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Aşk obası
Sevgi sobesi
Çiçekler dizecekse papatyalardan gerdana
Söndü sanılan mevsim gene yanacaktır
Sevgi harından...
Kimi zamanda soğuk tandırın sıcak çöreğiyle

Bilmem mi
Bilirim ucu ötesi olmayan süzgün seyirlerle
Sessizliğin
En kucaklar gelişmeyen kıyısında bir yerde
Kayıp düşüncelerle emzirilmiş iki gönül ortasını
Bilmem mi bilirim lakini

Hali yoluna koyalım derken
Hali yolundan hepten şaşırtıp
Çöküp oturuyor kendi kucağının dibine eriyip çözülen mum beyza...
Beyni siyahi algılara zindan işleyen bulandırılmışlıklarla
Bilinci köreltik, zihni yorgun, hayali aşınmış
Kabus elbiseli

Hadi diyorum
İyi kötü götür deyince götürene
Far- sinyal külüstür de olsa ihtiyatsız
Kendi kendine boyveren yalnızlıkları
Bakımsızlıktan çöken insan içine çekip çıkaran
Can çekişmeli dinamoyu

Hafif soloda Gauk baloncuk
Gelen giden ip düzümü boncuklar ortaginda yesyenisine boncuk
Modern isgallerin en sona yakin uyarlamasi eski model carkita iskarta
Kesifler cagindan altina hucum eden hacli seferlere müjdecisine mücevher
Köle pazarlarinin en gözdesini bulmaya yola koyulmus Gaukluk gugukluk
Kavlak ciplak kamcilari kasiyip kamcilayan terastan

Olmaz mı?
Hemi de nasıl olur...
Ben bal gibi bile demiyorum çooook
Hiç bir mühüm yanı da yoktur
Yuvasını kurmalara yorulup üzüldüğümüzün
Topraktan üzre çiçek olursa hayat

İkisi de sen isen
Veren derdine dermanı gene kendi olan adsızın
O hançerden söz alarak geldim oturdum sofrana halim yavan
Dürüp sunduğun yufkaların bana afiyet ve şeker...
Hele de ne güzel ikramındır bilerekten aşkı bana yolladığın
Gül-i reyhan kokladığım yüreğimle

Mahkeme mi kaybettiniz?
Ufak iştir
Mal maşa mülke varınca ve mak-mülklenmeden başka
Hiç bir şey ile akıl gönül eğlendirip eğleşmediğiniz
Aybettiniz öyleyse
Aybettiniz

Sana sunulacak olan dünya güzeli gülleri bekleme boşta
Bulduysan dağ laleleri de güzel, toprağına bağlandığın baharlığı henüz solmadan
Bulduysan kekikler de güzel, ellerine sıvanmış kınalarıyla dağların
Sökülürken sisliyse bile şafaklar senindir gün güzel
Bekleme güneşi kendini uzaklara koyan boşlukta, yağmurlu yamaçlarda güzel çimde
Hırçın dalgalar da güzel gemileri bekleme koynun kadar sana sarılan koyakta

İşte geldik işte gitmekteyiz dünyasıysa şura
Çığlığını duyup anlamakla seni sana veren çocukluğun
Yürüyünce...Hatırlar mısın? Yürüyünce..
Yürüyünce dahaları anlayacaksın ki;
Ağaçla, toprakla suyla,
çağla çiğdem ve her bir sevgili