Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Kime diyorum ben şurda
Kime..?
Tuzluya gelen
Ne ilave edersen et bu akrepsi karışıma
Şu zamanda herşey tadı bozuk bulaş alaş
Lokması bir sokumluk cansız resmi

Etme gitmeleri alaf alaf yanan
Kendini nikahsıza kıymış soldukca rengi delişmenliği
Çekirdeği çatlattı çatlatacak
Başaşa türlü belalar aldığı ar damar
Hiç de sakin gözükmüyordu tül ve pembe
İşareti hanlara yollara çakıyor çakıyor..çakıyor..

Yara bandinda bütün kanamalarin
Sökügünü dikmeye kesik ahkam
Ahinda künyesiz ciglik önünde arkasinda dünya bir insan
Siritip duruyor cerrah ve lokman, halbu kicoktan karardi cira
Evler bitti erzak tükendi limit likitenin azabina cöktü catti dayandi
Ne duvar koydu ne dam ne sofra ne harman

Kafam Boşta kalınca
Müsveddeler arasından ayıklayıp arındırdıklarımı temize çektiğimin sırasıdır
Kafam boşta kalınca birara
Elim..
Kapıldığım hayallerin değer ahına uğrayıp niye sızladığına niçin..
Şöylece halim arzeder,

Sen yaralısın be bahar
Girdiğin bütün yağmur düşleri yol yol elveda
Sen yaralısın kuzum.. uzaktaki vadiler kadar bir de dalları kırık
Her haldesi goncalı gül
Susam tülleri her yakasına ay sessizliğini yolcu götüren kır çiçeğin
Ne kadar döner gelir diye umsan da annen sandığın bulutu

Demir tavinda güzellik caginda
Söyle öyleyse sevgili iklim temmuz temmuza agustos araf olmakta
Söyle sevgili söyle elimde nefesini tuttugum isligimdan keman
Söyle mola desin sesinde sussun yoa gelsin yolculugu eylensin yalelli yalellim
Almali gölde cevizli derede dutlu bagdayken zaman
Circir böcekleri konu komsum olup da bugün

Yürekli yüklü güclü hatirli ve güzel cümleler bunlar
Tek laf
Cok sey
Her sey
Yani ask…
Yani hürmetli hasretli sevgili

Çitlerin arkasında ceylanlar sürüsü orman orman
Tedirgin su arkından dudaklarını yandıkları ateşe değiren
Saatler ağır ağır kışa ayak basarken
Göçerine dulda gel etmelerle birlikte baharları
Yazdan düğün edip
Ekinlerden dönerkenlere uzanıyor dalgınlığım birden

Ne sandniz ya
Manti yedim bol salca büber sarimsak
Ne sandiydiniz ya,
Yok öyle kapinin girisinde, diregin civisinde, hizenin kertiginde
Meyhanenin dumanindan yedekte tabure bekledigi gözükmeyen
Soguk bir günü yagan yagmurlarda kalmis

Yaniyor yine ormanlar
Diri diri insanlik cesedi gibi yaniyor tutusuyor güpegündüz
Tekne suskun , dingil oynak, yol git gide kül ve karanlik
Sahipsizligin capulcu mesaisinde bekledikleri pusudan
Yakiyorlar allahsiz kitapsiz iblisin ihanet güruhlusu serefsizler
Cigerlerinde karincanin kanini soluklaniyor kacak yapi zebanisi mühendis mütahit