Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Vakti gelince
Bahar olunca
Nisan müjdelerine doğru ılgıtlaşan
Gece bir yana, gündüz bir yana
Ay ve güneş belit büküp
Hayat sevincinin zülfünü tarayınca

Düşük jetonlar kıstırılmışı düzayar
İlla ve illa ömrü soğuğa bırakılıp donuşan
Hep iyi ve güzel günler beklentisiyle
Kızgın, kurak, içten içe külleşeşen dalaşın
Hem kadrolu tanığı
Hem taşıyıcısı dert gamet yersiz yurtsuz

Azade keremle
Konusa konusa gidip gelenlerden corak pinar toprak yol
Bu sene yulaf giden sene dari ve cavdarken say yerindeki ekenek
Kopmus bir dangirdagin dilsiz sessizligi
Verniklenmis üzüntüleriyle ve eski gügümlerle susuzlugun iki yamacina
Elleri birbirine tutusmus davullu zurnali bir de sevdigim vardi …

Mevzu pulsa paraysa
Güç denemesinde bulunmalar için
Veya tıkalı kalarak sessizliklerin içinde
O zaman kaya kıracaksın..Taş yontacaksın
Ya da toprağı devirip deşeceksin çukuruna yıkılana dek
Ve ya bu denlisi demir-çelikleşmek sevdalılığının bulurum sanarak yitirdiğin

Uyup aklin buyruguna ve baglanip kalbin kavillestigi deliye devrana
Düstüm yola
Indim egildim zamana mekana
Gidip glmekteyim bahsettigin sonsuzu
Kimi susuz kimi yavan kimi kavusup kucaklastigim pürneselerle
Vardim seyrine durdum hayaline kuruldugum düsün

Hic bir yere gitmeden de ilk ve evel kendi olmadikca insan
Zorla etki altina almaya kalkisilan degil
Kendiliginden filizlenip kivilcimlanarak etkisi altinda kaliinan seydir ilim sanat
Palezoyik
Mezozoyik
Senozoyik

Emek…
Karsiligi paylasimla cogalan ve güzelse…
Namussuzlugun luzumu ve hic yeri yoktur sen tut…
Dibimizdeki dünya tüm soyan sömürenleriyle emeksiz zahmetsiz ziyan olurken
Taciz
Tecavüz

Ay dogunca
Yeryüzünü kaplayan kanatlarinin altindaki ormanlar ve daglar
Yorgun sessizligini koyu ve esmerlige bakip seyreden gözlerle
Kapanmis baryerlerin ugrundan saati gelip gecen trenin
Hakik boncuklarinin süsledigi gerdanina mahsusun
Bütün kalabaliklari süzüp secerek hatirlarsin bir gün belki hediyesinden

Tuttugunu koparmaya bahcebaharli yapraklar dallar
Yesermis gögermis gülümserlige büyüyüp serpilen cagla cigligi
Tüllendigi düssel bir zamana dogmanin yürüyüp giden esmeleriyle efiiil efil
Sen olsan bana sormaz
Beni kendine yakin benden beter yüklerde yorulurdun
Göcebe cirpinislarla iklimler götürüp getiren kuslar gibi kafessiz kilitsiz

Günleri bir avuc kalasiya
Fas fas kabaran karartilardan aksam sökerken siyaha ayaz
Sesinden sürgün rüzgarlari ekip bicerek
Yorgun galiclarda sakirdayan günbatimi kagnilari sabahi sabaha bir edip
Nasil savustugunu anlamadi bile
Var miydi