Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Kara
Kuru
Yaşamdışıymış kabüllü kalabalıklarla
Milyonlarca sessizliğin toplamından bir olmuş
Cam arkası yığılıp birbirini düşlediklerinden habersiz
Gelen giden olursa bekleyişlerin görüntüsüzleriyle

Bop bidik bopbidik bopbidik bop…
Atlar arabalar yulaflar bugdaylar degirmenler sarampollenip devrilidigi
Toprak…
Yeryüzü dedigin eli yüzü kan…
Muhalefeti gelse ayni seyi kacinilmasiz
Aynisini yapacagi Bop saltanati mahkumiyet muhtarligindan

Acik artirimi bol birbirini takriben
Takliden
Ve takiben
Yaklasik üc asagi bes yukarisini bile kesinlikle ihtimal disi birakan
Gör birini tariff et digerini ardisik birebir benzer kabalasina
Ne yapi

Kök salan hayat gibi suya isiga
Huzur dedigin sey sacak süren toprakta rahat
Hani camurla günesin birbirine sarilip kavrulan evlerine hosgelen
Yamaclarindan bakar gözeder daglar
Baglar engirlenir koruga
Kirlangiclar tüner yaz damarina, oynar gezer sokaklar

Bir kaç vakte kalmaz
Madem ki yakmış ateşi küledir ..
Postaneden seslenip telgraftan çağıran ince saz semaisiyle haşir neşir
Ortalıka derin soğuk sessizliğin kışı kıyameti, ortalıkta karanlığı saran ne gelen vardır ne giden
Ey çerçi
Ey çerçi

Teninde bahar tüllenirken kir ciceklerinin
Degirmenin dibindeki kerpic duvarli dükkandir halka sekerleri
Menteseden acirliya varip giden yolun etrafi yöresi bahar dönümü cemrelik
Tava gelmis topragin bugusuyla tepeler daglar buraam buram ask…
Kopmus köpürmüs kabina sigmaz sevinlerin
Eriyen karlari esen yellerle dereye düze sacip yayarken

Sanma ki çoksun bu kum denizi çölleşen yitiklerde
Her ayrılışın söküp koparan büyük boşlukları sana saydırıp
Esen sam yelleri bile olsa avunmaların kifayetsizdir
Daha da çölleşir çöl...
Daha ıssız bir gölge bırakaraktan çıraları sönen karanlıklara
Sanma ki senden çoktur aşk kalbiyle birtanesi

Pasli bir civiye teker tokmak
Baglanmis yollar kapilar seyirler göclerin ardi kefen beyazi arkasi katran karasi
Mahkeme duvarina ilani asili bulanik bültenlerin
Ipe sapa gelmez carmih sehpasi gibi
Hacizden aldigi hayatini kendi istegi ve iradesi dahilinde
Insani yoklarken sessizlik ve enizi gözlerken fener

Sen görmüyorsun camlardan süzülüp akarken yağmur
Resimlerin soğuk yüzü solgun ve donuk renklerle
Uzatılan eli öpülürken etekten belden dekoltesi yarı çıplak davetiyelerin
Duymuyorsundur sen yaz şarkılarını kırlangıçların
Yerler sarsılır Gökler gürlerken
Merdşivenlerin yokuş aşağısıdır gizlice mahzen

Eldeki ve evdekinden nispi nicel nitel farki olmadikca
Aska sevgiye deger inanc güven ve anlam katarak
Tabi ki de,
Elbette ki dilediginin cok fazlasi sende olmak sarti kaydiyla
Hayatin maddesi yasamanin manasi,
Zevkte tatta sefada seyirde meskte maksatta huzur icinde yasamaktirsa