Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Donanmış olmak gerekir
Adım adım kendimize yetiştiğimiz insanlıkla
Çiğ ve çıplaklıklardan
Korunaklı ve barınaklı kişilikleri emekleye emekleye yol yordamını kazanıp
Ölürüz yoksa
Bizimle birlikte bize benzeyen hayat da ölür

Kagni yolagindan
Yikini yikinmez göz gözü görmedigine toz duman
Dagiliyordu bir dünya bir dünyaya bitiyordu hernefes kumru güvercin
Zar zor fisiltilar arasinda yolunan otlar cigergahim bende perisan
Ciksa dolunay sarpalari gizi kayip yollara savkisa cira
Dikenler keven keven karsi gelen sararmis solmus sonbahar

Seninle bir kent doğar hergün
Sonra alıştığın yer olur gittiğin geldiğin
Niye uyuduğuyun ipuçlarından
Yeni çığırlara
Varolanların ucu bucağında
Zil çalar ya da çalmaz farketmez

Kim derdi ki yolunu ve yönünü güze eyleyip
Dolanip dönmekte olan devran yoruldukca sonbaharlara miskin olacak
Ansizin ve hazirliksiz ulasan tez postalar sürgün savrulup yelde yamacta
Telgrafsiz kuslarin konup göctügü saylara meram sarandan
Solgun bir hevesin döküln yapraklariyla kim derdi ki,
Bu sarilip kucaklayan hasret rüzgarlari sana ve bu cümle cevapsiz dünya senden

Golü gördün mü golü…?
Macin tam ortadiregi yanindandan auta cikmis ahalisi bol trübün
Golü gördün mü golü ancak buldugu
Fakat kendine kaybolmus hayata havlu atan bütün bosluklari
Zimmetine gecirttirmis tarifsiz tanimsizligin, golünü gördün mü golünü
Ters faso düz calim harrri kirri hüner

Buruk kirik hayaller üstüne esen güz rüzgarlarinin
Ucundan tutup yer yapan sarilar solgunlar ismicismini
Alda yanilmis mavide uzak yesilde kayip morda yürek yoran efkara
Ne aldin ne sattin sanki ey ciglik dolusu lal
Kanatlari bütün göcleri sarmis yüklenmis kuslarcasina
Ne tarttin neyinden ne artirdin ki önün etrafin hep

Cile cekimli keder gam
Huzuru bulur bulmaz bozgun bulanik firtina öncelerinin
Bir yudum hayat tadinda dem sürümü neseden
Yoruldukca incelip üzülen tespih seyrine hersey kendi masal
Sustugu zamanlarin calar saati misali uzaklari cagirmak kuslarla
Bu devran dertli mi dertli

Kavruk leblebiye
Kara üzüm, her aksam her aksam
Herseyin bir denklestiren saglamasi varsa eger bagirsak dügümlenmesi filan
Askinti musallatlarda kendi ölüsünü kendi hayaliyle yuyup yikamaktan
Oraya ugramayacaksa yol
Esans

Agaclar kadar calilar otlar kayaliklar da
Düzde yokusta kizildan kestaneden yumak yumak
Kör dügümlere dolasarak herhangi yapragi gibi dalin
Düserken bile gitmekle kalmak arasi her yerin hicbirseyi ve hickimsesi
Adam kadini öper
Adam öpülür ve sonra saatlerde sehrin üstünde dönen kuslarla

Yolagizlarina sesleri ve gölgeleri birakan
Hayatindan kopardigi söküntülerle yanyana
En güvendik yerde kendinnden vazgecmeye bozulmus bir yemin gibi
Dünya ahret sürgünlügü hic bitmeyen valizlenmis uykusuzlugun
Cilve nazinan
Sitem kahrinan,