Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Yalan
Yapay
ve yapmacık yıldızları yalayarak öğün kotaran çanakçılığa
Hususi kimyası dekorlanmış hormonilerlerle beslenmiş büyümüş züppecilik
Birini diğerinden kopyalayarak çoğalttığı şıllık- zibidiciklerle
Gün ışınımından gece sökümüne kadar

Dilde agit hatirda hüzün
Kim kimin aklindan onca zaman sonra ancak gecebildigine
Söretini elden aldirmis pavyon sokagi gibi mat isiklarda pasli tabelalarla
Yoksul bir durak donuk bakislara rehin
Sessizligin sürükledigi caddeboyu geceye göz kulak olarak
Takdiri zor olanin hakkini verircesine en kaba ve görünür yerdeki hesaptan

A
Be' nin yerini tutmuyorsa
İşlerlik ve işlevlik kazanmıyorsa adı üstündelik
Düşe kalka büyümeleriyle aşk..
Mehrini kendiyle ödeşip...
Hiçbirşey ne tutan kapı,

Ciprias…
Biraz eros biraz erotica venüs mars….
Zar atip tavlada hep kaybettigini afrodit balkonunun altinda turuvaya karsi
Hector mektor küce kapisindan tahtadan atlara sarhos zerhos binip sürerek
Asilin topugundan saplanp sarilmis bir zamane zehri gibi
Kapitalistten dirhem ve drahma ve dolar yuro ve sandiklar dolusu ganimet dileyip

Ayrica ve özellikle de
Her imzali imzasiz üzerinde mukaveleye varilan anlasma
Yeni bozgunlara
Daha büyük kapsamli catismalara
Ve daha etkin mutsuzluk yaratici kiyametlere bitisin baslangicidir
Insan

Mahsus sirketlestirilmis müridine ve müsterisine uygun
Uzuvlari ve uzmanliklari birbirine sapasaglam bagimli bütünlügün
Kapitalizmi kimliksiz kisiliksizligin tüketim bagimliligi ihtiyacina göre
Yaygin ölcekte din iman diye tasarimlayip pazar piyasa eden külliyata bagli bop sarmal
Yeryüzünün
Karsi konulmaz itaatlilikle en büyük tarikatidir

Kaypak dönek oynak fırıldak kişilik ve karakter bozukluğunun
Mal mülk servet saltanat ihtiras ve ihtişam düşkünlüğüne
Şahsi çıkar ve rant önceliğini herşeyden ve herkesten öne çıkaran
Sorgusuz sualsiz toplum yapma ve insanlık güdüp yönetme hükümranlık eğilimini
Kamçı kırbaç kovalayıp kışkırtarak
Sınırsız ve rakipsiz yetkiyle donanmışlığı yaşamı boyunca amaç edinen

Evler öyle dümdüz
Pürüzsüz camurlugunda saydam bir jant gibi vardiye yaparken
Meslekten el cekmis ögleden biraz sonrasi
Fayansi bozuk duvar ve mikap…
Kacmis iste bir kere kantarin topuzu ne yaparsin filmini tararcasina
Egitim ucusuna gecmis helyum gazli kopcasiz balon

Kapanda..
Attan eyerden düşük halleriyle kaptı- kaçtıcık
İktidar sahipsizliğini
Bop dedi
Çıkardı tükürdü dilinin dişinin arasında ezik konservatif baklayı
Bop dedi,

Gün, esik, sokak, hayat, dag, irmak, dere, tepe, hal, dem, devran, ilim, irfan, toprak, iktisat ve insanlik yüzü görmeden sararip soluyor artik bundan böylesine Dünya.

Sadece duvarin yüzünden caddenin yolboyu uzunlugunca her yeri kir zehir grültü kafes zivt ve asvaltla kaplanmis caddelerin söküp sürükledigi BALKON BAKISLI kör dügümlenmelerine eter koklatip kolonya tutarak; birbiri ardina kapanan gerek kaynak gerek damar durumundaki toplumsal bulusma görüsme dertlesme kaynasma yardimlasma ve dayanisma alanlarini iletisimsiz kurakligin herkesi icinde yutup bilgiden becriden idraktan akildan duygudan düsünceden saygidan sevgiden tümüyle koparan Yapay ve Hormon köksüzlüge yabancilastirip YALNIZASTIRDIGI hic degilse modern kentlerin bütün yilgin ve yorgunluklarini kaybolmusluk kimliksizliginden geri cagiran; ve her biri caginin getirdigi dert yiginagi ve sorunlar sarmaliyla toplanma merkezleri olarak islev gören; Endüstri CAGI`nin da kapanisina kesin noktayi koyduguna isaret eden MAGAZALAR ZiNCIRLERi; Yapay Zeka devrinin PATRON TANRILARINA daha cok kazandiran, daha ucuz, daha zahmetsiz, daha kolay, daha daha masrafsiz ve daha herkesi kendisiyle hem müsteri hem de daha bagimlilik artiran gardiyanligin kulu kölesi EVDEN ALIS VERIS yapilmasini dayattigi zorlamalarin geregini yerine getirmeye dönük cok katli magazalar, artik hic bir kosulda varliklarini devam edemeyip sürdürülemez iliskilerrde hayata tutunup dayanamadiginin birer birer ve ardardina iflasi cekip kapiya kilit vurmaktalar.

Insanlarin dünyanin yükünü mega metropol kac göclerde nefes kesercesine araliksiz ve dur duraksiz biriktirdigi tasiyici kolonlarina hayatin hic bir yerde bitmeyecek olan kovaladigi yere yetsebilmek icin ezici gün mesaisini bütün birikmis yorgun bezgin yilgin bitik toksinlerini atip bir nebze olsun gevsetme ve bosatlma alanlari niteligindeki carsi -bazar kavramina denk gelen evden disariya; yani esige hayata sokaga meydana gezip dolasmaya bahane; karda tipide boranda evde olmayan sicak yuva duygusuna, bogulmus tikanmis kent yitik ve kayiplarindan kendie uygun teselli ikramiyesine, maske bakmaya, yüz yüze gelebilmenin hic de olsa insan kalabaliklarindaki her hangi her kimseye KARSTAT, GALERIA, ve cehre kostüm sekil icap takinmaya, cay saati pasta mesaisi kahvelemeye, keskin gerilimlerde zemberegi bosaltmaya, dilimlenmis zamana huzur rahatlik vermeye… emsal teskil eden örnegini tüm dünyaya hizla yayip yükledigi akibetiyle KAUF HOF ve benzerleri yok artik.