Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

İncik boncuk ikizkenar seramik
Ne söndüğünü bilir ne yandığını sıfırla bir arası küsürat
Filozof…
Ya hu filozof….!
Desene ki; aklı kısmadan yanmıyor çıra
Içilmiyor ki mey

Bitmesizliğin peşi sıra
Aşktan önce, aşktan sonra
..Filvaki aşkı miladen
Amma da yaptın haaaa duldasız poyraz
Amma da yaptın...!
Demez misin ki ben bir Türküm

Cigdemler cildir cildir ya yine
Acmis bagrini kucagini askin sevginin topragi
Nere gidersen git, bir adimlik sehri ana caddelerinden
Ara sokaklarindan
Genis bulvarlar ve dolmus durak beklemeden
Seher vaktini yerinde uyutmayarak, vardi ya hani cekyali

Çek artık bundan üstü karalanmış çizgiyi
Haddini müsveddeden aştı zaman
Uyuduğuna doymuş bir mahmurluğun sisli gözlerinde
Kor kor alaca perdelerini söken şafakta dem
Devranını devrine dönüp tül sıyırmış artık..
Artık ne yapsan kabında durmayacak bu kör nefes

Mekanin tavsiyesine zamanin tozunu topragini
Soru isaretinden asagi dogru prangadan ve kayistan cözülünce pergel
Cayir cimenine kar boranlar düsmüs, sönmüs ateslerden kül
Cinardan ve ciradan körkütük bir hayal gördüm
Uyandim iyi kötü yarisini yasadim, yarisini iyi kötü yürüdüm yoruldum uslandim
Nerde ne zaman nicin kiminlemin

Mumyalı meydanda belediye sarayı ve kraliçeler dairesi
Süslü duvarlarında geçmişin el izleri gezinen cam sessizliği vitraysız
Ayakaltında çığlıkları dolaşıyor her resminde hüzzam çıldırışın
Tahta takunyalarıyla şehri yangın yerinden kaçırır gibi
Ara sokaklarda saklanmış kalmış yarınki yüzyıl
Ve van-gochun gözden ırak evleri

Topragina düstü
Oldu dediler cemre
Bugu tüttü salkimsögütleyen firarimdeki dallarin
Gitti dediler
Gönlümde buram buram gelip baharlayan tüllerin
Seyrim dur yagmurlar diledigi topraklara insin serilsin

Elbette ve mutlaka…! Ki insanlar, hükümetler, partiler, üniteler, durumlar vaziyetler hersey ve hepsi yasamin sürekli degiskenligine GELIP GECiCI unsurculuk eden asla esasa dayanmayan hükümsüzlügü kadar , kalici ve daim olan birsey varsa orasi üzerinde kainat durdukca hicbir korkuya engele celmeye baskiya zulüme isgale tecavüze dayatmaya bel baglayip boyun egmeksizin kendisiyle özgürlesmis insaniyla ve topragiyla toplumsallasmis havanin suyun ormanin denizin bagin dagin köyün kentin kasabanin kültürün cesaretin fedakarliligin ilginin bagliligin sözün sazin üretimin paylasimin tek ve ayni yürek cirpinislarinda birikip kaynasaran yurt ve VATAN oldugu aidiyet dünya diyari Tüklüktür, Türkiyedir ve Türkiye Cumhuriyetidir.
Yillaryili gittigi yerlere keder kargasa kan revan gözyasi mutsuzluk bagimlilik yikim yagma sürgün sefalet aci eziyet perisanlik ve yüzyillarca bölen parcalayan kiskirtan bütün kiralik katili hain ajan piyon usak dalkavuk tasaronu tetikcileriyle SAYS PIKO gelenekli plan projeler endeksleyip her ilerleyen zaman devir sürec ve cag diliminde TEKNOLOJIK-ATOM agirlikli vahset sapkinligi ve katliam makinesi tezgahlayip BOP merkezden Türkiye`mizin yanina yöresine sinen ve cullanan…
Vakti coktan geldi ve hatta gecmek üzeredir en basta YuRO-AMERiKAN ve ISRAIL mayinli ve güdümlü YEPEGE YAVSAKLIGINA dair, geri planda her türlü Rus-Cin-Amerikan veya herbirdiger dünya sülüklerinin sirttan vurma ihtimal dahili bütün oynak kivrak IBLIS ISBIRLIGINI ihtiyatla kollayip koruyarak, ülkedeki tüm dert sorun cikmaz acmazlara asli kaynak saglayici ayni cullanis odak ve ortakliga ragmen coktandir miladi gelmis; ve neredeyse gecmek üzeredir.
Varimiz yogumuz hayat kaynagimiz ve yasama sevincimiz Türkiyedir esas ve sözkonusu olan. Ona dönük cevrelenenen en basta özel kundakli PEKAKA katili ve toplum mayinlayici FETHULMETAL tipli bütün tarikat teskilat ne varsa, onlari bileyip besleyen CAKALLIGIN mal-mülk sahibi YURO-AMERIKA ve ISRAIL ile, en güncel halde FIRATIN DOGUSUNDA hesaplasmanin hem vaktidir hem de hakli hukuku. Insallah da kökünü kaziyip belasini bitirene kadar dirayet ve devamlilik gösterilir.
Hususu ve hukuku hakli FIRATIN batisi dogusu demeksizin bu yolculuga, yürekten sevgi saygiyla..!

Olmaz mı..?
Piyanocu Bethıven, çembalocu mozart
Klarnetci kandıralı
İşin içine tadı bozulmuş cılkı çıkıkları katmadan
Kurnaz kurra, karapara,
İkramlı işleriyle

Şuralara kadar iz bulup gelmiş de
Issız eşiklerde kalmış dünyalar kadar yoksul ve hüzün
Yol kıyısı çukurlara devrilmişti su
Ve yağmurun tutar kaldırırım sandığı elleriyle
Dokundukca çoğalan bir boğulmuşluğun
Delik deşik olması da