Selahattin Yetgin Şiirleri - Şair Selaha ...

Kaygıyla derine inen tohumların örselenmiş yalnızlığıdır yaşamak, rüzgâr tayin eder ömrünü
Önce kendini parçalayan düşünüşlerin soy aynasıdır hayat, sessizlikle bileyler aşk törpüsünü
Serüvenler geçip gider soylu yüreğimizden, pusulardan geçiririz sırtımızdaki sevda yükümüzü
İçimizin derin boşluklarında büyür her gün aşk, küflü sularla yıkarız biz hırpalanmış yüzümüzü

Sıkışan ruhumun saçaklarına bağladım bugün gönlümü. Ne yapsam dolmayan, ne etsem kaybolmayan kocaman bir gemi yüzüyordu göğsümün sularında. Sendin sebebi belki de aşk. Sendin ruhumu kelepçeleyen, sendin tıknaz yüreğimi parçalara bölen. Bir köşeye atıyordun terli giysilerini delişmen arzuların, yaylı yataklara sızıyordu haykırıların. Dudakların kan içiyordu yokluğumda. Ellerin hoyrat günün kasıklarını okşuyor, kadın savruluşlarla aşkın molalarını gözlüyordun. Sular akarken biçare teninden, gün eskimiş bir paçavra gibi ayaklarına kapanıyordu. Her şey sessiz bir ayrılık düşüydü anlayacağın. Ben o miadı tükenen düşünüşlerle kahrolurken aşk ve tutku perdeleri kapalı o odada aldanışların az önce bir köşeye fırlatılmış giysilerini giyiniyordu.

font face='Book Antiqua' font size='4 pt' color='black'

Asırlardır bardağıma dolan aşk meyi, boğazımdan akan sevda suyusun
Hercai bir ömrün belki de son demi, yüreğimdeki eşsiz yaşam nurusun
Coğrafyanı geçerek ruhuma ulaşır ırmaklar, kurumayan tek yolumsun
Sen benim en ölümsüz düşüm, seven yüreğimdeki tek yangın öpüşüsün

Her gün yeniden aklımın içinden akıyorsun
Özümle taşıyorum seni, sevincim oluyorsun
Çocuk ellerimden tutup okyanuslara atıyorsun
Beş iklimin ırmaklarından arındım, sana geldim.

Nice güneşsiz sabahlarda kundağımdın benim

Zemheri bir bakışla ısıtıverdi gözlerin suskun yüreğimi. Bir demet gülle girip kapımdan, kucaklar dolusu kır çiçeğiyle uğurladım seni. Bir sevda merhabasının yangınlı sözlerinde konuklamak isterken seni, dokununca solacak bir çiçek gibi baktım gözlerine. Güneşin suskun halkaları yansımıştı yüreğine ve sana olan özlemimi günler geçince anladım.
Sen nadide çiçekler gibi sokuluverdin bahçeme. Bizi birbirimizden ayırmak isteyen zamanın kanatlarına tutunup kıyıya varamadan gücü tükenen bir kazazedenin bitaplığını hissettim ardından bakarken. Kendi gülüşlerine yabancı onlarca insanın yaşadığı bu yerkürede, sessizliğin sözlerini kundaklamasını isterdim. Buğulu bir bakışın müzik notalarından sana besteler derleyip, düş ve gerçek arasındaki boşlukta kendinle bir başına kaldığını anladım.
Yaşamak bir şarkı, yaşamak bir sevda anlayacağın. Yasaklanan bir buluşmanın cesaret tepelerinde, bu şehrin kalp atışlarını dinler gibi sana yürümek varken, sesinin aydınlattığı bir karanlığa yürümek mutlandırırdı oysa beni. Aşka yürüme çabalarım, sevgiyi bulma uğraşım, kapımda tomurcuktan ayrılmayı bekleyen bir gülün yazgısı gibi dururken, sessiz kalışlarımdaki feryatları anlamanı dilerdim.
Ne pahasına olursa olsun yaşanacak bu hayat. Yaşamın çelik kanatlarına tutunup, rüzgâra rağmen geçersin yaşam kilometrelerini. Kutsal bir direnişle tüm olumsuzluklara kafa tutar, oynarsın yüreğinin savaşçı kişiliğini hayat sahnesinde. Yürüdüğün yolların engellerine hiç aldırmaz, hedeflediğin yüce dağ zirvelerini bir solukta tırmanırsın.
Engindir denizlerin, fırtınalı bir limandır belki yüreğin. Kimbilir belki de dokunulmaz bir yanın var ve ben onlarca ağacın gövdesine nakşettiğim sevda sözlerimde biraz da seni karalamayı istedim. Kayalara vuran ve ışıltısı yine denizlere savrulan onlarca zerreciğin tekrar aynı noktaya vurması ne kadar zor ise, benim sevda sızılarımın bizi aynı düşüncelere itmesi de o kadar kutsal anlayacağın.
Pusulası sağlam bir gemidir, sevgiyle yolculuk ettiğin. Kırk yerinden yamalı bir sevda bohçasıyla düşüp aşkın gizemli yollarına sana rastlamayı ummak, bakışlarından aldığı cesaretle bilinmez bir yolculuğa çıkmakla eş değerdir. Özgürlüğünün tehlikeleri umursamaz yol haritasında unutuluşları, acımasız ve yokoluşlara belersin. Sevecen ve korkusuz adımlarında karanlıklar saygıyla eğilirler senin önünde.

Kar yağıyor ruhumun aydınlığına, mevsim terli bir sevişmede
Yağmur dökülüyor saçaklarımdan, gönlüm vesikasız çelişkide
Derinliklerime yumurta bırakıyor balıklar, fırtınalar denizimde
Yüreğimi talanlıyor aşk, kirli elli bir çocuk ağlıyor gövdemde.

Sarılıp uyusam ateşin kollarına, kırılsa tenimin aşktan sürgünleri

Çöl kaktüslerinin yalnızlığını duyarken yüreğinde, sen de benim sensiz ölüşlerimi bilmiyeceksin asla. Güller ekip vahalarına, bu şehrin sokaklarında salkımsöğütler gibi acılara tutunduğumu, seni her düşündüğümde, her özlediğimde hece hece aşkını dokuyup dizelerde yüreğimin suları ile ülkene yol aldığımı bilmiyeceksin. En dayanılmaz acıları senin için çektiğimi, senin için gizli sevdalara düştüğümü asla anlayamayacaksın.
Ekmek pişiren kadınları görürdüm ellerine bakınca. Mis gibi bir yufka ekmeği dolardı sen gelince odama. Gözlerine bir bakışta, arzuların en mükemmelini yaşar, yağmurlar yağardı yüreğime, dertlerini önüme dökünce. Seni dinledikçe kova kova sular dökülürdü gönül bahçeme, seni seyrettikçe ölümler bir hiçe dönüşürdü.
Kendimden her kaçtığımda, yalnızlığın tutkulu kanatlarının altına her girdiğimde, uzaklarda bir köye duyduğum özlemle senin hasretini duyumsadım günlerce. Bileklerindeki mavi nazarlık halkalarını ve gülümsemelerinin ardındaki düş rüzgârlarını asla yüreğimden uzak tutmadım. Dünya alabildiğine küçük, aşkım yücelerden yüceydi. Pişmanlıklarının parmak boğumlarında içindeki fırtınalara hep göğsümü siper ettim.
Oysa, zehirli bir sarmaşık'mışsın sen. Gündüzler topaç gibi çevrildi gözlerimizin önünde. Gecelerde Ay'dan halkalar geçirdim boynuna. Sevmek, her gün yeniden inanmakmış aşka. Sevmek, her gece kor alevlerde yanmakmış. Günlük sorunlarla boğduk bu kutsal sevdayı. Hiçbir emel fayda etmedi pişmanlıklarımıza. 'Yarın, yarın' diye geçirdik koca bir ömrü.
Nice nice sevdalar tanıdım, sana benzeyen. Huysuz bir sevdanın dadısı olduk birbirimize. Kendi kabuğumuzda balyozlu devlerle savaştık ve bu sevdanın ininde hep cüce kaldık. Ebedi bir uyku aramışım ben aşk'ta. Tutup saçlarından çılgın bir zamanın, bir bir kapılarını açtım aşkın. Göğsümün saydam çizgisinde solurken, sevgisiz bir dünyanın kapılarını çekerdik üstümüze.
Yaşam bir satırbaşı gibi durur oysa. Avuç içi kadar yüreğinde bu aşkı barındıramadın. Düşüncemin kutsallığında kayboldun, yittin ve bu sevdanın fidanını sevgisizliğinle kuruttun. Yaşam ile ölüm arasındaki eflatun çizgide uzak denizleri düşleyebilirsen anlarsın bu yaşamı. Seyrettiğin yaşam pencerelerinden gözlerime bakma bir daha. Bu sana son şiirim, son sözlerim belki de. Geçmiş, geleceğine karanlık çizgiler çekmeden, sen de, sende bitir bu sevdayı. Aşk'ın suskun ilâhilerini ruhunda taşıyamayan, bu sevdanın ağırlığı altında ezilen, günlük mutluluklarla ömrünü harcayan anlaşılmaz bir sevda yolcususun sen.

Masallara belediğin çocuk gönlüm büyüdü sonunda,
Beni sevmelerden, beni dipsiz kuyulardan kurtarsana.
Bir dönüş türküsüyle avuttun, kandırdın şu yüreğimi
Gönlünün zindanlarında yalnızım, arada bir uğrasana…

Hayatından gelip geçen bir bezirgan say beni. Tut ki seninle aşkı hiç yaşamadık, hiç ağlamadık bir şarkıda. Gecelerce birbirimizi düşünmedik çıkmaz bir sokakta. Sesine koşmadım ölümü hiçe sayarcasına. Tut ki, bu sözlerle başlayan bir sevdayı attık dipsiz kuyulara. Sil at şimdi bu sevdayı mağrur kelebek. Geriye yalnız kentler, hatıralar, sana yazılan ölümsüz sözlerim kalsın.

Ben, yalnızlığımın terli apış arasında saklanan, umudu kendi dudaklarında hiç bulundurmamış bir çocuktum senden önce
Sen, yorgun gövdemin o ufacık katmanında oyun oynayan bir kız, benim ruh salıncağımda ne zamandır aşkla sallanıyorsun söyle
Biz, gölgemizin kırık uzantılarından hep bir sevda ıslığı çıkarmadık mı, yalnızlığın elem çadırlarında birlikte ağlamadık mı sevgiyle
Seninle ben, bir yamaçta el ele, yürek yüreğe, rüzgârın kalibresinden geçerek uzaklara, sevdanın ılıman iklimlerine doludizgin gitmedik mi el göz göze.

Eylül sarısı saçlarının yangın mavisine üşüşen bir düş sağanağıydı. Islak dudaklarından damlayan sevdayı avuçlarında biriktirirdi. Saçlarının kokusunu değişmezdim özleme, o kırık yüreğimin bordasına sinmiş öfkeli bir denizin tuzuydu. İçimdeki coşkuların düzüne koşarak inerdik, birlikte yaşanacak bir ömrün iklimlerinde nehirlerime gelen asi bir maral’dı. Uzak düşünüşlerin kıyılarında vuruldu yeni bir aşka. O kokusunu yüreğimden silemediğim, yangınlarıyla asırlardır kavrulduğum bir güneşin yanık tenli kadınıydı.

Bir kadının gölgesine yaslanıp yeşil bir dünya düşlemek gözlerinin iç sesinde
Varsıllığına inanıp, aşk dilenmek gibidir bir kadını sevmek, belki bir resimde
Esrik bir duygudur aşka dokunamamak, tersine akar nehirler, biz bilmesek de
Avuçlayarak anı nakaratlarını aşikâr gövdesinde, sokulmak bir şarkının yelesine
Tutkulu bir sevişmedir yaşama soyunmak, kendi repliğimizin hazin sahnesinde

Yoksun şimdi yanımda
Yoksun artık rüyalarda
Bir fenerim de yok aydınlığa
Yürüyorum aşkın hatıralarına

Yoksun yüreğimin haritasında