Hakikat şarabın içmek istersen,
Aslına mutlaka dönüp bakasın;
Sırat köprüsünden geçmek istersen,
Dil, dimağ ve kalple Ona tapasın...
İnancın tam ola varayım dersen
Eskiden daha canlı, daha heyecânlıydık;
Biraz iyilik görsek, duygulanır ağlardık;
Karşılık beklemeden yardımlara koşardık;
Sever, sayar, hoş görür, diğerkâmlık sunardık...
Hâl hatır sormak için bayramı beklemezdik;
Herkes her şeyi çok iyi biliyor
Ya, işte bu yüzden dert hiç bitmiyor!
Kimse kimseye pek güvenemiyor;
Ulusumuz bundan her dem çekiyor.
Öğrenmek sonsuz bir süreç deniyor,
Cumhur’a sormuşlar:‘Kaç yaşındasın? ’
Cevap:‘Seksen yedi.’, ‘Neden sorarsın? ’
Çok yoruldun, hâlâ delikanlısın!
Güçlüsün, cevvalsin hem de çağdaşsın.
Cumhur yirmi üçte kendini bulmuş;
Sayarsın, saymazsın; keyfiyet senin
Seversin, sevmezsin; yürek de senin
Bir tek dileğim var: Mutlu ol, yeter!
Yeter ki sor beni senede bir gün!
Tınarsın, tınmazsın; keyfiyet senin
Neyi bölüşemiyoruz, işte geldik gidiyoruz;
Dostça yaşamak dururken neden hep dövüşüyoruz?
Duyuyoruz, görüyoruz; aslında çok biliyoruz!
Şarkıları, türküleri yaşıyor, yorumluyoruz…
Kime böyle kahrederiz, özümüzü biliyoruz;
Allâme-i cihan olsan
Hatta ağzınla kuş tutsan
Bile sana inanamam,
Doğru bildiğimden şaşmam.
Ahkâm kesersin ortamda,
Benim derdim bana yeter de artar;
Terâzi her dâim pek hassas tartar...
Ömür uzun mu ki ihtiras artar;
Nalıncı keseri kendine yontar...
Bugün varız, yarın ne olacağız;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!