Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir dertli sevdadır düştü serime,
Yanar şu bağrım da kimse bilmez hiç.
Sonsuz bir hasretin indi derine,
Gönül bu halinden asla gülmez hiç.

Ezelden yazılmış alnıma yazı,

Cemreler toprağa nasıl düşerse,
Hasretin bağrımda sönmez pişerse,
Gönlüm bu sevdayla yerden yeşerse,
Ben seninle böyle yeşeyeceğim.

Bakışın bin eda, dilinde nazın,
Çalsan da kapıyı, bitmez niyazın.
Sözlerin bahardır, ayazdır yazın,
Bir adım gelsen de, bin bir kaçarsın.

Dallar usul usul eğilir taşa,
Yağmurun dilinden düşer bu destan.
Kaderde ne varsa gelirmiş başa,
Kul çıkıp gidemez çizilen hattan.

Yıldızlar dökülürken karanlık saçlarına,
Bir sevda türküsü fısıldar rüzgar sana.
Gecenin en kuytu, en sessiz anında,
Yalnızca sen varsın benim dünyada

Çok şey öğretti bana
Alttan alttan almayı
Dillimde sabır
Dik başlı yumuşamayı

Yürüyoruz yağmurlu bir günde
Islanıyoruz ikimizde sırsıklam
Ellerin avuçlarım da
Yatarken iblis ölüm uykusuna

Ömür deryasında bir salla kaldım,
Kaderin elinden bin yara aldım.
Umuda her gece bir pusu kurdum,
Şu garip gönlümün fermanı çıktı.

Mutluluk uzağa çekmiş ağını,

Bir güzel sevdim, yâr etmedi felek,
Çarkına çomak soktu, vermedi emek.
Gönül bahçesinde açan gülümüz,
Nasip olmadı bize bir onu görmek.

Manşetle başladı o büyük rüya,
Smaçlar yükseldi göklere kadar.
Ay-yıldız göğüste, duydu tüm dünya,
Avrupa üstüne doğdu bir şafak.