Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Düştü mü bizim dağlara kar kırağı
Soldu mu güz gülleri açmadan
Güneş vurup eridi mi kar yüreğin
Aşkla bakan gözlerde ki fer.
Gül çehre yüzünde ki gülüş
Dökülüp yaktı mı ellerini...

Gecenin karanlığına sakladım
Hasreti dağlarda
Bakışlarının eşsizliğinde buldum
Kendimi
Hayat yokuşunda inip çıkarken
Hazırlıksız yakalandım

Biliyorum
Yüreğini asi nehir gibi
Kaç zamandır çağlar
Gözlerin yıldız kızılı
Doludizgin geçerken ömür

Hele bir düş de gör bak şu âleme,
Nasıl da dökülür dostun yaprağı...
Geceye karışır adın birden de,
Yabancı sarar bak bastığın bağı.

Düzenimi bozdun, dünyamı yıktın,
Sessizce kapıyı kapattın gittin.
Gözümün yaşına bakmadan çıktın,
Bütün umudumu yok ettin gittin.

Yıllarca büyüttüm, sakladım seni,

Karanlığın aydın yüzüne
çizeceğim resmini
Baktıkça fırtına kopacak
Alevlenip yanacak içim

Gönül baharım dört mevsim
Mavinin birleştiği yerde
Her seher bir çiğ düşer
Güller açar düştüğü yerde
Ey sevdiğim anadolu
Buram buram kokan kadınım

Akşam karanlığı şehre çökünce
Gözlerim yağmuru olup dökülür
Yetimler kadere boynu bükünce
Bu hayat bende yoruldum baba

Felek vurmuş sazına, biz oynamaz mıyız?
Üç günlük dünyada hiç parlamaz mıyız?
Dert dediğin misafir, gelir geçer her gece,
Gülüşümüz mühürdür; ömre en son hece!

Açmaz bu mevsimde menekşeler
Düşmeden cemre of bahar ayaz
Eğleşmez sıcak iklim kuşları
Bizim dağların hazan bol
Kurdu kuşu soluklanmaz