Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Kocatepe’den gürledi milletin sesi,
Dağıttı zifiri, yaktı bu meşalesi.
Otuz Ağustos’ta kırıldı zencirimiz,
Tarihe kazındı şanlı zaferimiz.

Aldığım her nefes senden uzakta
Baktım resimde yokmuşun meğer
Acısı tatlısı mısra mısra yazsakta
Ben çoktan abayı yakmışım meğer

Efendi ağa hocaların da hocasıydı
Mulla ahmet mulla hüseyin dehasıydı
Eminin habibi yılların kahyasıydı
Tütmez bacalar ateşi küle dönmüş

Tersine akan nehir gibi
Ruh yorgun gönül yorgun
Özlemler güzel vedalar özel
Karanlıga ışık tutan şafakta

Dün gece harlı ateş gibiydin
Sanki kristalleri ermiş
Sol yanın kırgın çiçek
Amansız bir sızıdan
Telleri kopmuş bir sazın

Dalında yasak bir meyve gibisin
Dokunmak isteyip dokunamadığım
Koparmak isteyip koparamadığım
Söylemeye korktuğum sırlarım
Öyle asi öyle masum saklanmış ki

Silindi izlerim kaldığın yoldan,
Geçtiğimiz yollar yabancı bana.
Haber bekleme hiç açılan daldan,
Yaktım anıları bıraktım yana.

Aradım seni her yerde, bulamadım izini,
Tozlu yollara sordum da, vermediler gizini.
Hangi dağın ardına, sakladın gül yüzünü
Yüreğimdeki sızı, dinmek bilmez kurbanım.

Düşünüyorum koymadığım adını
Ne zaman düşsen aklıma
Düş dağlarım da bir yolda
Koşmak ister dizlerim
Kör pınar gibi çekilmeden

Ne sarıkta keramet, ne cüppede hikmet var,
Vicdanı kurumuşun, gönlünde bir gurbet var.
Gülzar’ın gelinliği, kefen oldu erkenden,
Sürmeli’nin ahında, bin yıllık bir hiddet var.