Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Hangi kara toprak sakladı yüzün?
İçime oturdu dinmeyen sızını.
Daha gidilecek çok yolun vardı,
Kara kışa döndü baharda, yazımı?

Yaslandığım ağaç gövdesi gibi
İçimde çogalarak yeşerendin
Gidiyorum anılar bırakıp
Dönüşü olmayan bu yolda
Hasretle özlem bir olacak

Yükledim sırtıma onca kederi,
Dönüp de bakmam hiç, asla geri.
Vefasız bağından kopan gülleri,
Bıraktım ardımda, gidiyorum hey!

Makamı, mevkiyi nâmerde verdik,

Semadan süzülüp inersin göle,
Selamım götür de o garip kula.
Hasretin yükünü vurdun mu yola?
Kanadın allıdır, Allı Turnam.

Kaderin elinde savrulan yelsin,

Saf sular gibi gece matemi
Neşem yaslı soluğum hüzün
Kara kaşlı kahve gözlü
Öyle yürekten savmiştim ki
Bilmedi anlamadı anlatamadım

Gülüşlerini bırakıp gidiyorsun
İçtiğimiz iki bardak çay
Yarım kalan bir sohbet
Sen ben olmadan
Haydı kaldır başın aşk

..
Baykuşlar tünedi gönül bağıma,
Kar yağdı güvendiğim genç dağıma.
Ak düştü on altı sevda çağıma,
Gülün boynu bükük kaldı gidenler.

Dalgınlığına gelirde unutursan
Gece mavisi düşlerimi
Buğulanır kahve karası
Bir çift göz sel olur
Dereler dolar nehirler taşar

Şu dağlar ardında bir ateş yaktım,
Külünü savurup göğe bakardım.
Zulmün çarkı dönse, yoluma aktım,
Yorgun düşen yürek, kavgada kalır.

Üstüme yıkılsa şehrin duvarı,

Şu dağlar ardında bir ateş yaktım,
Külünü savurup göğe bakardım.
Zulmün çarkı dönse, yoluma aktım,
Yorgun düşen yürek, kavgada kalır.