Salim Erben Şiirleri - Şair Salim Erben

Bir bakışla bir gülüşle
Böylemi ala bora olur
İnsanın yüreği
Bumu sarıp sarmalayan
Aşk dedikleri illet

(Derinleşen Yaralar)


Bir kış akşamı, Galata’nın altındaki o loş meyhanelerde,
Duvardaki rutubet izini harita sanıp kaybolmaktır seni sevmek. Garsonun bıraktığı bayat ekmek kokusunda,

Şu dağların ardı hep dumandanmış
Bize mesken olan yurt yalandanmış.
Zalimin elinde çark talandanmış,
Ceketimi alıp çıkar giderim.

Dost bildim canları pusuya durmuş,

Gönlümün bağında fırtına koptu,
Baharımı çekip kışa döndürdün!
Gök gürledi birden, şimşekler çaktı,
Gözümden akan o yaşa döndürdün!

Saati ben sana ayarladım bak,
Zamanı ayarladım senin ritmine.
Aklımdan hiç adı çıkmayan sevgili,
Düşersin sen belki benim kavmime.

Her mevsim ayrı bir umutla geçti,
Sanki bir gülüşle dert bitecekti.
Sen karlı dağların haylaz çocuğu,
Ben dağlara küstüm, dağlar da bana.

Ne bir iz bıraktı, ne hatıra var,

Belalı bu sevda, Adem’den miras,
Nesilden nesile, devredip gider.
Gönüle uğramaz, ne bahar ne yaz,
Ömrü peşisıra, sürüp de gider.

Sözün anlamı yok, kelam çaresiz,
Rüzgâra kapıldım, savruldum sessiz.
Yönümü kaybetti yollarım izsiz,
Lal olan yönlerim bir sana küstü.

Kal gitme bu akşam vakti
Alnın akı okşasın geceyi
Kaldır kaşlarını yıkma.
Hadi can

Köroğlu gibi dağlarında iz sürdüm
Doruklarında kartallarla gördüm
Davar sığır güttüm kurt kovaladım
Sorumsuz kavgalarım oldu